Ба шуғли интизори маҳвашон дар хилвати шаб ҳо
به شغل انتظار مهوشان در خلوت شبها
Сари тор назар шуд риштаи тасбеҳи кавкаб ҳо
سر تار نظر شد رشته تسبیح کوکبها
Ба рӯй барги гул то қатра шабнам напиндорӣ
به روی برگ گل تا قطره شبنم نپنداری
Баҳор аз ҳасрати фурсат ба дандон мегазад лаб ҳо
بهار از حسرت فرصت به دندان میگزد لبها
Ба хлўтхонаҳи ком « наҳанги ло » задам худ ро
به خلوتخانه کام «نهنگ لا» زدم خود را
Сутӯҳ омад дил аз ҳангомаи ғавғои матлаб ҳо
ستوه آمد دل از هنگامه غوغای مطلبها
Кунадгар фикри таъмири харобиҳои мо гардун
کند گر فکر تعمیر خرابیهای ما گردون
Наёяд хишт мисли устихони беруни зи қолаб ҳо
نیاید خشت مثل استخوان بیرون ز قالبها
Хушо бе рангии дили дастгоҳи шавқро нозам
خوشا بیرنگی دل دستگاه شوق را نازم
намеболад ба хеши ин қатра аз тӯфони машраб ҳо
نمیبالد به خویش این قطره از طوفانمشربها
Надорад ҳасан дар ҳар ҳол аз машшотагии ғифлат
ندارد حسن در هر حال از مشاطگی غفلت
Буд таҳи бандии хати сабзаи хат дар таҳи лаб ҳо
بود تهبندی خط سبزهخط در ته لبها
Хушо риндӣу ҷӯш жанда раваду машраби ъзбш
خوشا رندی و جوش ژندهرود و مشرب عذبش
Ба лаби хушкӣ чаҳ мерай дар сробстони мазҳабҳо ?
به لب خشکی چه میری در سرابستان مذهبها؟
Ту хуии пиндорӣу доне ки ҷони барадам наме доне
تو خوی پنداری و دانی که جان بردم نمیدانی
Ки оташ дар ниҳодам об шуд , аз гармии таб ҳо
که آتش در نهادم آب شد، از گرمی تبها
Мабодои ҳамчуи тори сбҳаҳ аз ҳам бугсалади ғолиб
مبادا همچو تار سبحه از هم بگسلد غالب
Нафас бо ин заъифӣ барнатобад шӯр ёрб ҳо
نفس با این ضعیفی برنتابد شور یاربها