Гар пас аз ҷавр ба инсоф гароед чаҳ аҷаб ?

گر پس از جور به انصاف گراید چه عجب؟

Аз ҳаё рӯй ба мо гар нанамояд чаҳ аҷаб ?

از حیا روی به ما گر ننماید چه عجب؟

Будаш аз шикваи хатари вар на сиррӣ дошт ба ман

بودش از شکوه خطر ور نه سری داشت به من

Ба мазорам агар аз меҳр бияёд чаҳ аҷаб ?

به مزارم اگر از مهر بیاید چه عجب؟

Расми паймон ба миёни омадаи худро нозам

رسم پیمان به میان آمده خود را نازم

Гуфта бошад ки зи гуфтан чаҳ кушояд чаҳ аҷаб ?

گفته باشد که ز گفتن چه گشاید چه عجب؟

Шева ҳо дорад ва ман муътақид хуй ваем

شیوه ها دارد و من معتقد خوی ویم

Шавқам аз ранҷиш ӯгар бФзоид чаҳ аҷаб ?

شوقم از رنجش او گر بفزاید چه عجب؟

Чун кашад ме, кашадам рашк ки дар пардаи ҷом

چون کشد می، کشدم رشک که در پرده جام

Аз лаби хеш агар бӯса рибоед чаҳ аҷаб ?

از لب خویش اگر بوسه رباید چه عجب؟

Турраи дарҳаму пероҳан чокаш нигаред

طره درهم و پیراهن چاکش نگرید

Агар аз ноз ба худ ҳам нгроид чаҳ аҷаб ?

اگر از ناز به خود هم نگراید چه عجب؟

Ҳарза меРом шимурд , вази паии таълими рақиб

هرزه میرم شمرد، وز پی تعلیم رقیب

Ба вафои пишгим гар бастоед чаҳ аҷаб ?

به وفا پیشگیم گر بستاید چه عجب؟

Кор бо мутриба Зуҳра наҳодӣ дорам

کار با مطربه زهره نهادی دارم

Гар лабами нола ба ҳанҷор сарояд чаҳ аҷаб ?

گر لبم ناله به هنجار سراید چه عجب؟

Он ки чун барқ ба як ҷой нагирад ором

آن که چون برق به یک جای نگیرد آرام

Гилааш дар дил агар дайр напояд чаҳ аҷаб ?

گله اش در دل اگر دیر نپاید چه عجب؟

Бо чунин шарм ки аз ҳастӣ хешаш бошад

با چنین شرم که از هستی خویشش باشد

Ғолиб ар рух ба раҳ дӯст нисоед чаҳ аҷаб ?

غالب ار رخ به ره دوست نساید چه عجب؟