Фиғон ки барқи итоби ту ончунонам сӯхт

فغان که برق عتاب تو آنچنانم سوخت

Ки роз дар дилу мағзи андари устихонами сӯхт

که راز در دل و مغز اندر استخوانم سوخت

Ба завқи хилвати нози ту хоби гашти танам

به ذوق خلوت ناز تو خواب گشت تنم

Қазо ба арбада дар чашми посбонами сӯхт

قضا به عربده در چشم پاسبانم سوخت

Шунидае ки ба оташ насӯхт иброҳӣм

شنیده ای که به آتش نسوخت ابراهیم

Бибин ки бешарару шуъла ме тавонам сӯхт

ببین که بی شرر و شعله می توانم سوخت

Шарори оташи зардушт дар ниҳодам буд

شرار آتش زردشت در نهادم بود

Ки ҳам ба доғи Муғони шеваи длбронми сӯхт

که هم به داغ مغان شیوه دلبرانم سوخت

Айёри ҷилваи нозаш гирифтани арзонӣ

عیار جلوه نازش گرفتن ارزانی

Ҳазор бор ба тақрйви имтиҳонами сӯхт

هزار بار به تقریب امتحانم سوخت

Марои дамӣдани гул дар гумони Фгнди имрӯз

مرا دمیدن گل در گمان فگند امروز

Ки боз бар сари шохи гули ошёнами сӯхт

که باز بر سر شاخ گل آشیانم سوخت

з глФрўш нанолам каз аҳл бозораст

ز گلفروش ننالم کز اهل بازارست

Тпоки гармии рафтори боғбонами сӯхт

تپاک گرمی رفتار باغبانم سوخت

Чаҳ мояи гарм бурун омадӣ зи хилвати ғайр

چه مایه گرم برون آمدی ز خلوت غیر

Ки шиква дар дилу пиғораҳ бар забонами сӯхт

که شکوه در دل و پیغاره بر زبانم سوخت

Чу ворасӣади фалаки коб дар матоъам нест

چو وارسید فلک کاب در متاعم نیست

зи ҷӯши гармии бозори ман дуконами сӯхт

ز جوش گرمی بازار من دکانم سوخت

Нафаси гудохтагиҳои шавқро нозам

نفس گداختگی های شوق را نازم

Чаҳ шамъҳо ба саропардаи баёнами сӯхт

چه شمعها به سراپرده بیانم سوخت

Навид омаданати рашк аз қафо дорад

نوید آمدنت رشک از قفا دارد

Шукуфтаи рӯеи гулҳои бӯстонами сӯхт

شکفته رویی گلهای بوستانم سوخت

Касе дар ин каф хокистарам мабод анбоз

کسی در این کف خاکسترم مباد انباز

Чаҳ шудгар оташи ҳамсояи хону монами сӯхт ?

چه شد گر آتش همسایه خان و مانم سوخت؟

Магари паёми итобӣ расидааст аз дӯст

مگر پیام عتابی رسیده است از دوست

Шикастаи рангии ёрони роздонми сӯхт

شکسته رنگی یاران رازدانم سوخت

Хабар диҳед ба қотил ки ҳиҷр ме кашадам

خبر دهید به قاتل که هجر می کشدم

зи моҳтоб чаҳ миннат барам , каттонами сӯхт

ز ماهتاب چه منت برم، کتانم سوخت

Сухан чаҳ атри шарар бар димоғ зад ғолиб

سخن چه عطر شرر بر دماغ زد غالب

Ки тоби атсаи андешаи мағзи ҷонами сӯхт

که تاب عطسه اندیشه مغز جانم سوخت