Аз фаранги омада дар шаҳри фаровон шуда аст

از فرنگ آمده در شهر فراوان شده است

Ҷуръаро дайн иваз оред май арзон шуда аст

جرعه را دین عوض آرید می ارزان شده است

Чашми бади давр чаҳ хуш май тапами имшаб ки ба рӯз

چشم بد دور چه خوش می تپم امشب که به روز

Нафаси сӯхта дар синаи парешон шуда аст

نفس سوخته در سینه پریشان شده است

Дар дилаши ҷӯӣ ва дар дайр ва ҳарам нашиносӣ

در دلش جویی و در دیر و حرم نشناسی

То чаҳ рӯ дод ки дар зовияи пинҳон шудааст ?

تا چه رو داد که در زاویه پنهان شده است؟

Лаб газад бихўд ва бо худ шкробӣ дорад

لب گزد بیخود و با خود شکرآبی دارد

То чаҳ гуфта сет ки аз гуфта пушаймон шудааст ?

تا چه گفته ست که از گفته پشیمان شده است؟

Доғам аз мӯру назарбозии шавқаш ба шукр

داغم از مور و نظربازی شوقش به شکر

Каш буд пўиаҳ бидон пой ки мижгон шуда аст

کش بود پویه بدان پای که مژگان شده است

Гуфтам албата зи ман шод ба мурдани гардӣ

گفتم البته ز من شاد به مردن گردی

Гуфт душвор ки мурдан ба ту осон шуда аст

گفت دشوار که مردن به تو آسان شده است

Дарди равған ба чароғу кидир май ба аёғ

درد روغن به چراغ و کدر می به ایاغ

То худ аз шаб чаҳ ба ҷои монда ки меҳмон шудааст ?

تا خود از شب چه به جا مانده که مهمان شده است؟

Шоҳид ва май зи миёни рафтау шодам ба сухан

شاهد و می ز میان رفته و شادم به سخن

Куштаам бед дар ин боғ ки вайрон шуда аст

کشته ام بید در این باغ که ویران شده است

Шӯҳратамгар ба мисли моида гардад бинӣ

شهرتم گر به مثل مائده گردد بینی

Ки бар он моидаи хуршеди намакдон шуда аст

که بر آن مائده خورشید نمکدان شده است

Ғолиби озурдаи сурӯшии сет ки аз мастии қурб

غالب آزرده سروشی ست که از مستی قرب

Ҳам бидон ваҳй ки оварда ғзлхўон шуда аст

هم بدان وحی که آورده غزلخوان شده است