Гар бор нест сояи худ аз бед бӯда аст

گر بار نیست سایه خود از بید بوده است

Борӣ бигӯ ки аз ту чаҳ умед бӯдааст ?

باری بگو که از تو چه امید بوده است؟

Шодами зи дарди дил ки ба мағзи шикеби рехт

شادم ز درد دل که به مغز شکیب ریخت

Навмеде ки роҳат ҷовид бӯда аст

نومیدیی که راحت جاوید بوده است

Золими ҳам аз ниҳоди худ озор ме кашад

ظالم هم از نهاد خود آزار می کشد

Бар фарқи арраи арра ташдид бӯда аст

بر فرق اره اره تشدید بوده است

Шабҳо кунад з рӯй ту дарюзаи зё

شبها کند ز روی تو دریوزه ضیا

Маи косаи гадоӣ хуршед бӯда аст

مه کاسه گدایی خورشید بوده است

Талхи сети талхи рашки таманнои хештан

تلخ ست تلخ رشک تمنای خویشتن

Шодам ки дили зи васли ту навмед бӯда аст

شادم که دل ز وصل تو نومید بوده است

Дар моҳи рӯзаи турраи парешон чаҳ май рӯй ?

در ماه روزه طره پریشان چه می روی؟

Май хур ки дар замонаи шаб ид бӯда аст

می خور که در زمانه شب عید بوده است

Аз рашки хўшнўоиии сози хаёли ман

از رشک خوشنوایی ساز خیال من

Мизроби не ба нохун ноҳид бӯда аст

مضراب نی به ناخن ناهید بوده است

Ҳаргунаи ҳасратӣ ки зи айём май кашем

هرگونه حسرتی که ز ایام می کشیم

Дарди таҳи пиёла умед бӯда аст

درد ته پیاله امید بوده است

Ҳақро зи халқи ҷӯ ки навомӯз дид ро

حق را ز خلق جو که نوآموز دید را

Ойӣнаи хонаи мактаб тавҳид бӯда аст

آیینه خانه مکتب توحید بوده است

Нодони ҳарифи мастӣ ғолиб машав ки ӯ

نادان حریف مستی غالب مشو که او

Дардии каши пиёла ҷамшед бӯда аст

دردی کش پیاله جمشید بوده است