Ба водӣӣ ки дар он Хизрро Асои хуфтаи сет

به وادیی که در آن خضر را عصا خفته ست

Ба сина май сипарами раҳ агар чаҳ пои хуфтаи сет

به سینه می سپرم ره اگر چه پا خفته ست

Бад-ӣни ниёз ки бо тест ноз ме расадам

بدین نیاز که با تست ناز می رسدم

Гадо ба сояи девори подшои хуфтаи сет

گدا به سایه دیوار پادشا خفته ست

Ба субҳи ҳашари чунин хастаи рӯи сияҳи хезад

به صبح حشر چنین خسته رو سیه خیزد

Ки дар шикояти дарду ғами давои хуфтаи сет

که در شکایت درد و غم دوا خفته ست

Хурӯши ҳалқаи риндони зи нозанини писарии сет

خروش حلقه رندان ز نازنین پسری ست

Ки сар ба зонуии зоҳид ба бӯрёи хуфтаи сет

که سر به زانوی زاهد به بوریا خفته ست

Ҳавои мухолифу шаби тору баҳри тӯфони хез

هوا مخالف و شب تار و بحر طوفان خیز

Гусастаи лангари киштӣу нохудои хуфтаи сет

گسسته لنگر کشتی و ناخدا خفته ست

Ғамат ба шаҳри шабихуни занон ба бангаи халқ

غمت به شهر شبیخون زنان به بنگه خلق

Асас ба хонау шаҳ дар ҳарамсарои хуфтаи сет

عسس به خانه و شه در حرمسرا خفته ست

Дилам ба сбҳаҳу саҷҷода ва радо ларзад

دلم به سبحه و سجاده و ردا لرزد

Ки дузди марҳалаи бедору порсои хуфтаи сет

که دزد مرحله بیدار و پارسا خفته ست

Дарозии шабу бедории ман ин ҳама нест

درازی شب و بیداری من این همه نیست

зи бахти ман хабар оред то куҷои хуфтаи сет ?

ز بخت من خبر آرید تا کجا خفته ست؟

Бибин зи давру мҷуи қурби шаҳ ки манзар ро

ببین ز دور و مجو قرب شه که منظر را

Даричаи боз ва ба дарвозаи аждаҳои хуфтаи сет

دریچه باز و به دروازه اژدها خفته ست

Ба роҳ хуфтан ман ҳар ки бингарад донад

به راه خفتن من هر که بنگرد داند

Ки мейри қофила дар корвонсарои хуфтаи сет

که میر قافله در کاروانسرا خفته ست

Дигар зи эминии роҳу қурби каъба чаҳ ҳазз

دگر ز ایمنی راه و قرب کعبه چه حظ

Маро ки ноқаи з рафтор монаду пои хуфтаи сет

مرا که ناقه ز رفتار ماند و پا خفته ست

Бихоб чун худами осӯдаи дили мадони ғолиб

بخواب چون خودم آسوده دل مدان غالب

Ки хастаи ғарқа ба хӯн хуфтааст то хуфтаи сет

که خسته غرقه به خون خفته است تا خفته ست