Чун ба қосид биспурам пайғом ро

چون به قاصد بسپرم پیغام را

Рашк нагузорад ки гӯям ном ро

رشک نگذارد که گویم نام را

Гашта дар торикии рӯзами пинҳон

گشته در تاریکی روزم پنهان

Кӯи чароғӣ то биҷӯем шом ро

کو چراغی تا بجویم شام را

Он мем бояд ки чун резам ба ҷом

آن میم باید که چون ریزم به جام

Зӯр май дар гардиши оради ҷом ро

زور می در گردش آرد جام را

Бе гуноҳами пери дайр аз ман маранҷ

بی گناهم پیر دیر از من مرنج

Ман ба мастӣ бастаам эҳром ро

من به مستی بسته ام احرام را

Аз дили тести ончӣ бар ман ме равад

از دل تست آنچه بر من می رود

намешиносам сахтии айём ро

می شناسم سختی ایام را

То науфтад ҳар ки танпарвар буд

تا نیفتد هر که تن پرور بود

Хуш будгар дона набӯд дом ро

خوش بود گر دانه نبود دام را

Бас ки имонам ба ғайбаст устувор

بس که ایمانم به غیبست استوار

Аз даҳон дӯст хоҳам ком ро

از دهان دوست خواهم کام را

Мо куҷо , ӯ кӯ , чаҳ савдо дар сараст

ما کجا، او کو، چه سودا در سرست

Зарраҳои офтоби ошом ро

ذره های آفتاب آشام را

Заҳмат омаст доими хос ро

زحمت عامست دائم خاص را

Ъшртӣ хосаст ҳар дами ом ро

عشرتی خاص است هر دم عام را

Длстон дар хашму ғолиби бӯсаи ҷӯй

دلستان در خشم و غالب بوسه جوی

Шавқ нашносад ҳамеи ҳангом ро

شوق نشناسد همی هنگام را