Ғолиб чу зи домгаҳи бадари ҷустами ман

غالب چو ز دامگه بدر جستم من

Охири з чаҳ буд ин ҳама баргаштан

آخر ز چه بود این همه برگشتن

Бояд ки кунам ҳазор нафрин бар хеш

باید که کنم هزار نفرین بر خویش

Лекин ба забони ҷодаи роҳи ватан

لیکن به زبان جاده راه وطن