Ёрб ки он дарахти гул аз гулистон кист

یارب که آن درخت گل از گلستان کیست

Ваон пистаи шукри шикан аз нқлдон кист

وان پسته شکر شکن از نقلدان کیست

Бози ин қумошҳои нафис аздкон кист

باز این قماشهای نفیس ازدکان کیست

Венаи турфаи рахтҳои навози ҷома дон кист

وین طرفه رختهای نواز جامه دان کیست

Аз пӯшем битоб ва бабандам зи пеши банд

از پوشیم بتاب و ببندم ز پیش بند

То он зи буқча ки ва ин аз миён кист

تا آن ز بقچه که و این از میان کیست

Байнед шуда бар сари бидқи мхнсон

بینید شده بر سر بیدق مخنثان

Ҳайҳоти дасти печи шумо бодбон кист

هیهات دست پیچ شما بادبان کیست

Манъам ҳануз куҳна нашуд суфашу фақир

منعم هنوز کهنه نشد صوفش و فقیر

Даҳ даҳ қдки дарида нигаҳ кун зиён кист

ده ده قدک دریده نگه کن زیان کیست

Онҷомаҳ атў задау онсўФи сари бмҳр

آنجامه اتو زده و آنصوف سر بمهر

ӣнҷои нигар ки доғ ки онҷо нишон кист

اینجا نگر که داغ که آنجا نشان کیست

Он пеши шохи шурб чаҳ шӯхаст дар назар

آن پیش شاخ شرب چه شوخست در نظر

Гӯяндагони дарахти гул аз гулистон кист

گویندگان درخت گل از گلستان کیست

Ҳар кас ки дид маънии қории дарин либос

هر کس که دید معنی قاری درین لباس

Пурсед кин матоъи нафис аздкон кист

پرسید کاین متاع نفیس ازدکان کیست