Сунбулашро то сабо бар гул мушавваш ме кунад

سنبلش را تا صبا بر گل مشوش می‌کند

Ҳар хами мӯяш маро наалӣ бар оташ ме кунад

هر خم مویش مرا نعلی بر آتش می‌کند

Дар ҷавоб ӯ

در جواب او

Қолбки зан чун рухи воло мунаққаш ме кунад

قالبک‌زن چون رخِ والا منقش می‌کند

Баҳри шалвори зарафшони хотирам хуш ме кунад

بهر شلوارِ زرافشان خاطرم خوش می‌کند

Карда дар кори илми рФоФи кораи мзӣ

کرده در کار علم رفاف کاره مزی

Реша нълк зада нъо дар оташ ме кунад

ریشه نعلک زده نعا در آتش می‌کند

Танги чашмӣ чун зираи он кас ки одат карда аст

تنگ‌چشمی چون زره آن کس که عادت کرده است

Гар табараш мезанӣ машну ки таркиш ме кунад

گر تبرش می‌زنی مشنو که ترکش می‌کند

Куҳнагонро ҷомаи нав ҳар замони орад ба кор

کهنگان را جامه نو هر زمان آرد به کار

Рахти афзӯни шеваи хубон маҳваш ме кунад

رخت افزون شیوه خوبان مهوش می‌کند

Офарини бодо ба калаки сӯзани он нақши дуз

آفرین بادا به کلک سوزن آن نقش‌دوز

Кӯи рухи кдрўиии каттон мунаққаш ме кунад

کو رخ کدرویی کتان منقش می‌کند

Дар паии маънии рангини Нақшбанди Фкртм

در پی معنی رنگین نقشبند فکرتم

Дар сухани ҳрдми хаёли шурб зркш ме кунад

در سخن هردم خیال شرب زرکش می‌کند

Барад ва мелак хосу мехаки қифу қтнӣ гӯ бирав

برد و میلک خاص و میخک قیف و قطنی گو برو

Суфи гӯи бозо ки қории тарки ин шаш ме кунад

صوف گو بازآ که قاری ترک این شش می‌کند