Дӯш меомаду рухсора бар афрӯхта буд

دوش می‌آمد و رخساره بر افروخته بود

То куҷои боздли ғмздаҳи сӯхта буд

تا کجا باز دل غمزده‌ای سوخته بود

Дар ҷавоб ӯ

در جواب او

Оташини тофта ол барафрӯхта буд

آتشین تافته‌ای آل برافروخته بود

То куҷои шурби лиҳофии шаби даии сӯхта буд

تا کجا شَرب لحافی شب دی سوخته بود

Инки дидӣ ки гаси хон атобак месӯхт

اینکه دیدی که گسی خان اتابک میسوخت

Атласи қирмизии оташи зрхи афрӯхта буд

اطلس قرمزی آتش ز رخ افروخته بود

Қифи як пари Макс дар дил воло нанишаст

قیف یک پرّ مکس در دل والا ننشست

Ёрб ин қалби шиносӣ зкаҳ омӯхта буд

یارب این قلب شناسی ز که آموخته بود

ЗрбкФ кард тлодўзӣу заргари ҳамаи сӯхт

زر به کف کرد طلادوزی و زرگر همه سوخت

Аллоҳи аллоҳ ки талаф кард ва ки андӯхта буд

الله الله که تلف کرد و که اندوخته بود!

Риш бар бод басӣ дод буқати сармо

ریش بر باد بسی داد به وقت سرما

Анкаҳ дар мавсими гули мўинаҳи бФрўхтаҳ буд

آنکه در موسم گل موینه بفروخته بود

Шамъи бонисбати пероҳани зркши дишаб

شمع با نسبت پیراهن زرکش دیشب

Чун бидидам назараши болаки длсўхтаҳ буд

چون بدیدم نظرش بالک دلسوخته بود

Хонда ам гуфта қории ҳамаи авсофи либос

خوانده‌ام گفته قاری همه اوصاف لباس

Ҷома буд ки бар қомат ӯ дӯхта буд

جامه‌ای بود که بر قامت او دوخته بود