Дӯш бе рӯй ту оташи басарам бар мешуд

دوش بی روی تو آتش بسرم بر میشد

Обам аз дидаи ҳмирФту замини трмишд

آبم از دیده همیرفت و زمین ترمیشد

Ҷайби атлас чу пар аз кшмаҳ анбар мешуд

جیب اطلس چو پر از کشمه عنبر میشد

Ҷомҳо ҷумла азон нФҳаҳ муаттар мешуд

جامها جمله ازان نفحه معطر میشد

Саҳари ошуфта чу бархестам аз ҷомаи хоб

سحر آشفته چو برخاستم از جامه خواب

Ҷомаи миҷстму дастори баҳам бар мешуд

جامه میجستم و دستار بهم بر میشد

Дар арӯси ттқи ҳиҷла назар мекардам

در عروس تتق حجله نظر میکردم

Пеши чашмам дару девор мусаввир мешуд

پیش چشمم در و دیوار مصور میشد

Илми зари басари онрўз ки дастор намӯд

علم زر بسر آنروز که دستار نمود

Дид дили каши хираду сабр дар онср мешуд

دید دل کش خرد و صبر در آنسر میشد

Сӯхтаи ҷбаҳи шаби барад вбмн гуфт сабоҳ

سوخته جبه شب برد وبمن گفت صباح

Дӯш бе рӯй ту оташи басарам бар мешуд

دوش بی روی تو آتش بسرم بر میشد

Аз серуми Фўтаҳи ҷудои монда ва бодам зада буд

از سرم فوطه جدا مانده و بادم زده بود

Вази димоғи об ҳаме рафту замин тар мешуд

وز دماغ آب همی رفت و زمین تر میشد

Дидам аиҷомаҳи саҳари кӯии гиребони туро

دیدم ایجامه سحر کوی گریبان ترا

Сина аз меҳри ту чун субҳ мунаввар мешуд

سینه از مهر تو چون صبح منور میشد

Варақи атласу волоӣ ту дидам қорӣ

ورق اطلس و والای تو دیدم قاری

Пеш ӯ дафтари гули ҷумла мбтр мешуд

پیش او دفتر گل جمله مبتر میشد