Равшании талъати ту моҳ надорад

روشنی طلعت تو ماه ندارد

Пеши ту гули равнақ гиёҳ надорад

پیش تو گل رونق گیاه ندارد

Зинати чатри қтиФаҳ моҳ надорад

زینت چتر قطیفه ماه ندارد

Афсари хури шавкат кулоҳ надорад

افسر خور شوکت کلاه ندارد

Неи ман танҳо шудам з шудаи парешон

نی من تنها شدم ز شده پریشان

Кист бадали доғи ин сиёҳ надорад

کیست بدل داغ این سیاه ندارد

Аз млаҳи аисўФи рӯи мтоб ки султон

از مله ایصوف رو متاب که سلطان

Малик нагирад агар сипоҳ надорад

ملک نگیرد اگر سپاه ندارد

Гӯша ки ҳиҷлааст манзили инсам

گوشه که حجله است منزل انسم

Хуштар азин гӯша подшоҳ надорад

خوشتر ازین گوشه پادشاه ندارد

Гул ки буд то буд бҳсн чу атлас

گل که بود تا بود بحسن چو اطلس

Пояи гул дар чаман гиёҳ надорад

پایه گل در چمن گیاه ندارد

Домани пакети зкрди роҳи нигаҳдор

دامن پاکت زکرد راه نگهدار

Оинаи доне ки тоб оҳ надорад

آینه دانی که تاب آه ندارد

Фард чу иктоӣист гуфта қорӣ

فرد چو یکتائیست گفته قاری

Даъвӣ ӯ ҳоҷат гувоҳ надорад

دعوی او حاجت گواه ندارد