Чаҳ пӯшии парда бар рӯе ки он пинҳон наме монад

چه پوشی پرده بر رویی که آن پنهان نمی‌ماند

Вагар дар парда май дорӣ касеро ҷон наме монад

وگر در پرده می‌داری کسی را جان نمی‌ماند

Дар ҷавоб ӯ

در جواب او

Ба нақши дилкаши кмхо нгорстон наме монад

به نقش دلکش کمخا نگارستان نمی‌ماند

Ба рӯй маҳваши волои гул бустон наме монад

به روی مهوش والا گل بستان نمی‌ماند

Ба ёди шақаи хсқии шафақи чандон ки май байнам

به یاد شقهٔ خسقی شفق چندان که می‌بینم

Ба хсқӣ монадаш чизе вале чандон наме монад

به خسقی ماندش چیزی ولی چندان نمی‌ماند

На танҳо дидаи мафтӯн ба рӯй шурб ҳайрон аст

نه تنها دیده مفتون به روی شرب حیران است

Кадомин дида кандар рӯй ӯ ҳайрон наме монад

کدامین دیده کاندر روی او حیران نمی‌ماند

Ба рахти дастаи нақш арча буд хӯбӣ чу лоўсмаҳ

به رخت دسته نقش ارچه بود خوبی چو لاوَسمه

Ба шурби зарфишону атлас кмсон наме монад

به شرب زرفشان و اطلس کمسان نمی‌ماند

Ғанимати дон ба гармои рахтӣ аз каттон чу май доне

غنیمت دان به گرما رختی از کتان چو می‌دانی

Ки беш аз панҷ рӯзии равнақ каттон наме монад

که بیش از پنج روزی رونق کتان نمی‌ماند

Ба рӯй махфӣ куҳна макун дар бар либоси нав

به روی مخفی کهنه مکن در بر لباس نو

Чаҳ пӯшии парда бар рӯе ки он пинҳон наме монад

چه پوشی پرده بر رویی که آن پنهان نمی‌ماند

Азин даст ар диҳии қорӣ ба гозри ҷомаи дил бар кун

ازین دست ار دهی قاری به گازُر جامه دل بر کن

зи рахти худ казин ҷумлаи якеро ҷон наме монад

ز رخت خود کزین جمله یکی را جان نمی‌ماند