Даст то чанд ниҳодан ба шикофи дастор

دست تا چند نهادن به شکاف دستار

Адаби он дон ки нкоўнди бузургон бисёр

ادب آن دان که نکاوند بزرگان بسیار

Боядат гунбади дастории чунон муҳками баст

بایدت گنبد دستاری چنان محکم بست

Ки ба ҳам бар нашавад гарчи биафтад змнор

که به هم بر نشود گرچه بیفتد زمنار

То худованд бубахшад зи навами дастии рахт

تا خداوند ببخشد ز نُوَم دستی رخت

Ҳар замони даст бар орм ба дуо ё саттор

هر زمان دست بر آرم به دعا یا ستّار

Бас ки бар кӯҳу камар сар зада пӯшии миён

بس که بر کوه و کمر سر زده پوشیّ میان

Ҳеҷ воқиф нашуд аз маънии пшимини шалвор

هیچ واقف نشد از معنی پشیمین شلوار

Мард бошад ки ба ӯ то надиҳӣ сад тнкаҳ

مرد باشد که به او تا ندهی صد تُنُکه

Дар бағал бғчаҳ наёрад ки наад дар бозор

در بغل بغچه نیارد که نهد در بازار

Назм аз кафшу кулоҳами сару по пайдо кард

نظم از کفش و کلاهم سر و پا پیدا کرد

Қолабӣ кӯй надорад хабарии зини ашъор

قالبی کوی ندارد خبری زین اشعار

Сифати рахти хуши ояндатар аз васфи таом

صفت رخت خوش آینده‌تر از وصف طعام

Қиссаи ақд спичаст ба аз зикр мабор

قصه عقد سپیچ است به از ذکر مبار

Гирди домон шмт гуфт сҷиФи осои ақл

گرد دامان شمط گفت سجیف آسا عقل

Ёфт чун доираи атласи чархи даввор

یافت چون دایرهٔ اطلس چرخ دوّار

Сухании гӯи биҷуз аз васфи либос эй қорӣ

سخنی گو بجز از وصف لباس ای قاری

Ки буд дилкашу наздик ба банди шалвор

که بود دلکش و نزدیک به بند شلوار