Бо чикмаи ҳнин тавозуъ намӯда гуфт

با چکمه حنین تواضع نموده گفت

( давремгар ба тани з ҳузурат муқассирем )

(دوریم گر به تن ز حضورت مقصریم)

Дастор низ гуфт ки аз тоқиаҳи ҷудо

دستار نیز گفت که از طاقیه جدا

( ҳргаҳ ки мешавем пароканда хотирем )

( هرگه که می‌شویم پراکنده‌خاطریم)