Бомдодии сар аз ҷома хоб барграфтам ва чун субҳи гӯии гиребон бар сина багушӯдам ва дар мзоди рахти маъонии сухан пардозон бигузаштам . Аз ҷомҳои қасора задау тарози хуросонии хурӯши бархеста буду бозори либосҳо чун дастори ошуфтагони баҳами баромада . Ҷомҳои равғани рехтаи хок бар сари кунон ва Муқаннаъҳо санг бар синаи занон . Хирқаи доман чок мекард . Ъамомаи дасти мндилаҳ басар мезад . Пӯстин риш бар бод медод . Пеши шохи яқаи бдндони дугма дар мегирифт . Ки ( алФтнаҳ нааъимма лаъни аллоҳи ман аиқзҳо ) магари дуздии кӣсаи баромада ва дар рхтхонаҳи қории бмқдори қавораи ҷайби нақбии бурӣда ва аз нафоиси маънии бизоъатӣ чанд барда .

بامدادی سر از جامه خواب برگرفتم و چون صبح گوی گریبان بر سینه بگشودم و در مزاد رخت معانی سخن پردازان بگذشتم. از جامهای قصاره زده و طراز خراسانی خروش برخاسته بود و بازار لباسها چون دستار آشفتگان بهم برآمده. جامهای روغن ریخته خاک بر سر کنان و مقنعها سنگ بر سینه زنان. خرقه دامن چاک میکرد. عمامه دست مندیله بسر میزد. پوستین ریش بر باد میداد. پیش شاخ یقه بدندان دگمه در میگرفت. که (الفتنه نائمه لعن الله من ایقظها) مگر دزدی کیسه برآمده و در رختخانه قاری بمقدار قواره جیب نقبی بریده و از نفایس معنی بضاعتی چند برده.

Баҳамати бдомки србстнд ки камандӣ дорад . Баъзе гуфтанд кори айёрони ҷбаҳу ҷавшан визрааст . Дайгарӣ гуфт ин ҳамаи сандалии вқтлӣ ки буқчаи ниҳодаи онзмони куҷо буд . Баъзе гуфтанд кноаҳи лиҳоф катаст расани навор дар гардан ӯ бояд кард ки сардори буқча кашон ӯст . Дайгарӣ гуфт ки ин кори хётист ки аз васлаи дуздии пораи пораи худро боинҷои расонида .

بهمت بدامک سربستند که کمندی دارد. بعضی گفتند کار عیاران جبه و جوشن وزره است.دیگری گفت این همه صندلی وقتلی که بقچه نهاده آنزمان کجا بود. بعضی گفتند کناه لحاف کت است رسن نوار در گردن او باید کرد که سردار بقچه کشان اوست. دیگری گفت که این کار خیاطیست که از وصله دزدی پاره پاره خود را باینجا رسانیده.

Умедворем ки баракати хирқа машойих нагузорад ки ин махфӣ монад . Аз ҷомҳои минбари всўФи срқбри ҳиммату мадад бояд хост ки ( азои тҳиртми фии аломўри Фостъинўои ман аҳли алқбўр ) . Дайгарӣ гуфт гуноҳи ҳоҷиби пардаи дуруст ки дар остони истода . Дайгарӣ гуфт гуноҳ чодар шабаст ки хобаши барда . Дайгарӣ гуфт посбони волои машъалу фонӯси ромгари чароғи мурда буд . Баъзе гуфтанд чаҳ донед агар ин амал пӯстин накарда бошад ки теғӣ чун алмос бо ӯст .

امیدواریم که برکت خرقه مشایخ نگذارد که این مخفی ماند. از جامهای منبر وصوف سرقبر همت و مدد باید خواست که (اذا تحیرتم فی الامور فاستعینوا من اهل القبور). دیگری گفت گناه حاجب پرده درست که در آستان ایستاده. دیگری گفت گناه چادر شبست که خوابش برده. دیگری گفت پاسبان والای مشعل و فانوس رامگر چراغ مرده بود. بعضی گفتند چه دانید اگر این عمل پوستین نکرده باشد که تیغی چون الماس با اوست.

Дайгарӣ гуфт ( сотролдини карбоси зоъФи гткаҳ ) дарин қазия чаро тан бо худ гирифтааст . Ҳар чанд ки аз барои меҳри мол тмғо медузд ва пинҳон мешавад ва дар қдкҳо ҳар лаҳзаи брнгии дигар бар меояд то ншносндш чаро худ ӯ накарда бошад . Баъзе гуфтанд . ( бобо намад боронии доми пшмои канда )ро агар пашмӣ дар кулоҳ будӣ аиндсти дарозӣ чун остини кпнк азу воқеъи нмишд . ( илми аддӣни пӯшии лозоли пӯша ) аз онмён гуфт аинқсаҳ чун қиссаи дастор дароз кашид аз рахтҳои гиребони гирди крФтаҳ хок андоз кунед втоси арақчин бгрдонид бошад ки зоҳир шавад . Брк сифед мегуфт ( асбҳти фии ҷўороллаҳ ) пашмина сиёҳ мегуфт ( амсити фии амони аллоҳ ) тилсон ( волзҳӣ ) мехонд . Прихўони шурби зркшро бхўонднд аз ҷайби машку абир ва анбар гашта бар оташи атласи қирмизии ниҳоду буии барад ки ин рахтҳои барда дар маҳфили албос ки ташриф нав пӯшанд ёдри маҷлиси сур ё арӯсии ёбинаҳи ҳаммом балки бадаст шумо хоҳад афтод . Раммоли мхтмро ҳозир карданд ки дуздро боздид кун . Табъ сӯфӣ кард ӯро бмилкӣ хушнӯд карданд . Мисра : мондаи дузди фолгири бабрад .

دیگری گفت (ساترالدین کرباس ضاعف گتکه) درین قضیه چرا تن با خود گرفته است. هر چند که از برای مهر مال تمغا میدزد و پنهان میشود و در قدکها هر لحظه برنگی دیگر بر میآید تا نشناسندش چرا خود او نکرده باشد. بعضی گفتند.(بابا نمد بارانی دام پشما کنده) را اگر پشمی در کلاه بودی ایندست درازی چون آستین کپنک از و واقع نمیشد.(علم الدین پوشی لازال پوشه) از آنمیان گفت اینقصه چون قصه دستار دراز کشید از رختهای گریبان گرد کرفته خاک انداز کنید وطاس عرقچین بگردانید باشد که ظاهر شود.برک سفید میگفت(اصبحت فی جوارالله) پشمینه سیاه میگفت(امسیت فی امان الله) طیلسان (والضحی) میخواند. پریخوان شرب زرکش را بخواندند از جیب مشک و عبیر و عنبر گشته بر آتش اطلس قرمزی نهاد و بوی برد که این رختهای برده در محفل الباس که تشریف نو پوشند یادر مجلس سور یا عروسی یابینه حمام بلکه بدست شما خواهد افتاد. رمال مختم را حاضر کردند که دزد را بازدید کن. طبع صوفی کرد او را بمیلکی خشنود کردند. مصرع: مانده دزد فالگیر ببرد.

Қуръаи мисвоки биндохтнд . Раммоли хиштакӣ аз ҷомаи атласи моўии бъўзи пирўзки сабзи бардошту бқлми ду гул ки дугма бар он мениҳанд кашӣ чун хат абёрӣ бикашед вагуфт . Қабзи алхорҷ дар нақш нишастааст . Ин кори баннои гӯши зрдист . На аҷаб агар худ рнк бошад ки кӣса тиҳӣаст ва аз либоси маънии орӣ . Чун бозаргонони моя дар бохта андеша мадоред ки бахяаш борӯй кор хоҳад афтод . Кафшаш бурузӣ мабод ҳар ки ин амал карда . Ҳамкунони назри крдндкаҳ акр биёбанд бараҳнагонро ба кпнк ва карбос бпушонанд . ( ман стар мусалламан строллаҳи фии алднёу алохраҳ ) маъаи алқсаҳи шаҳнаи кулоҳи наврӯзӣу амири қтиФаҳу асаси шаби кулоҳу пои кори музейу ҷосуси ҳнину ғаммози лнгўтаҳ дар камӣн буданду тафаҳҳус ва таҷассус менамуданд ки ( мисроъ ) ҷўиндгӣ айн ёбанд ?гийаст . Дабири соҳиби тадбири қаламӣ арза доштӣ бхти махфии бслтон сқрлот навишт ки чунин сӯратӣ рӯй намӯда . Пайки нимтнаҳро баталаб мунодии зани чархи абрешими дўониднд то биёмад ва дар чорсўии бзозони бозори баланди ин Нидо кард ки . Бишанведи аиҷомаҳи дорони иборату рахти пӯшони дукони бсорти бишанвед . Ҷома дар Мисри табиати бофтау бҷндраҳи риёзати чндраҳи пардохтау бозаргони олам ғайб овардау аҳли Широзу дигари мамолики онрои дида ва шинохтаанду писанди афтода . Рни ш аз хаёл хосасту нишон аз ихтироъи хавос дар коғази маъонии печида .

قرعه مسواک بینداختند. رمال خشتکی از جامه اطلس ماوی بعوض پیروزک سبز برداشت و بقلم دو گل که دگمه بر آن مینهند کشی چون خط ابیاری بکشید وگفت. قبض الخارج در نقش نشسته است. این کار بنا گوش زردیست. نه عجب اگر خود رنک باشد که کیسه تهیست و از لباس معنی عاری. چون بازرگانان مایه در باخته اندیشه مدارید که بخیه اش باروی کار خواهد افتاد. کفشش بروزی مباد هر که این عمل کرده. همکنان نذر کردندکه اکر بیابند برهنگان را به کپنک و کرباس بپوشانند.(من ستر مسلما سترالله فی الدنیا و الآخره) مع القصه شحنه کلاه نوروزی و امیر قطیفه و عسس شب کلاه و پا کار موزه و جاسوس حنین و غماز لنگوته در کمین بودند و تفحص و تجسس مینمودند که (مصراع) جویندگی عین یابند گیست. دبیر صاحب تدبیر قلمی عرضه داشتی بخط مخفی بسلطان سقرلاط نوشت که چنین صورتی روی نموده. پیک نیمتنه را بطلب منادی زن چرخ ابریشم دوانیدند تا بیامد و در چارسوی بزازان بازار بلند این ندا کرد که. بشنوید ایجامه داران عبارت و رخت پوشان دکان بصارت بشنوید. جامه در مصر طبیعت بافته و بجندره ریاضت چندره پرداخته و بازرگان عالم غیب آورده و اهل شیراز و دیگر ممالک آنرا دیده و شناخته اند و پسند افتاده. رن ش از خیال خاصست و نشان از اختراع خواص در کاغذ معانی پیچیده.

Ҳар ки нишон биоварад кулоҳи ворӣ бўслаҳ нишинад . Ва ҳар ки пӯшида дорад гуноҳкор девон бошад . Биовареду бдрхонаҳи соҳиби албасаи брсоинд . Аз стар бе стар мбодкаҳ гуяд ин ҷомҳо ёрб бсоҳб бирасон . Охири аламри баҳамати мардон дар қабои пинҳон ки иборат аз пунбаасту перони камони ҳаллоҷӣу покони рахтҳои шастау расатон каз парда аз рӯй кори дузд бар афтод вдсти қазои строзўи брдост . Дар хобгоҳӣ ӯро аз зери болои афкани мҷрҳу доли сурх берун кашиданд . Бҳкми анкаҳи тунбон аз малики мо касе беруни набарди хору нигунсор чун чашми овезу мӯии банди дасташи бқФои бастанду қисми блФиФаҳу шмти сирисӣ пора мехӯрд ки ҳеҷ азинҳо пӯшида надорам . Аз сандӯқи овоз бар омад ки дуздро расво кунед ( азолми тстҳиии Фоснъи мошӣт ) то азон чӯб ки кард аз мўӣинаҳ бидон афшонанд бисёраш бзднд . Баъд азон бзири чумоқи миёни пои паҳлавон пунба андохтанду бадасти кутаки қасор боз доданд . Муддатӣ дар сияҳ чол намад маҳбӯс буд . ( бъдолсёу аллтӣ ) бтлбиси иқрори ин либосот азу бстднд . Қумошҳои қалбро чун лрзўк дил меларзид ки мабодои аишонрои бўҷаҳ боз диҳад . Ва гуфтаанд ( алхоини хоӣФ ) .

هر که نشان بیاورد کلاه واری بوصله نشیند. و هر که پوشیده دارد گناهکار دیوان باشد. بیاورید و بدرخانه صاحب البسه برسایند. از ستر بی ستر مبادکه گوید این جامها یارب بصاحب برسان.آخر الامر بهمت مردان در قبا پنهان که عبارت از پنبه است و پیران کمان حلاجی و پاکان رختهای شسته و راستان کز پرده از روی کار دزد بر افتاد ودست قضا سترازو برداست. در خوابگاهی او را از زیر بالا افکن مجرح و دال سرخ بیرون کشیدند. بحکم انکه تنبان از ملک ما کسی بیرون نبرد خوار و نگونسار چون چشم آویز و موی بند دستش بقفا بستند و قسم بلفیفه و شمط سرسی پاره میخورد که هیچ ازینها پوشیده ندارم. از صندوق آواز بر آمد که دزد را رسوا کنید(اذالم تستحیی فاصنع ماشئت) تا ازان چوب که کرد از موئینه بدان افشانند بسیارش بزدند. بعد ازان بزیر چماق میان پای پهلوان پنبه انداختند و بدست کتک قصار باز دادند. مدتی در سیه چال نمد محبوس بود.(بعدالثیا و اللتی) بتلبیس اقرار این لباسات از و بستدند. قماشهای قلب را چون لرزوک دل میلرزید که مبادا ایشانرا بوجه باز دهد. و گفته اند(الخاین خائف).

Рахтҳоро аз ва талаб доштанд . Икик тоҳир мешуд . Чандеро аз қад андохта . Чандеро балки хароб карда . Чандеро чашми захми расонида . Баъзеро чун ташрифӣ ноқис карда . Аз онҷмлаҳи армкии бхётии бисрўпоӣ чун худ дода ки ҷомаи дузад аз нодонии бғибт ӯ паймӯдау баъд аз фикри як гази як газ кардау боз бар сари ҳам дӯхта . Мисра : чунин бошад ки ӯ корӣ наёмухт .

رختها را از و طلب داشتند. یکیک طاهر میشد. چندی را از قد انداخته. چندی را بلکه خراب کرده. چندی را چشم زخم رسانیده. بعضی را چون تشریفی ناقص کرده. از آنجمله ارمکی بخیاطی بیسروپای چون خود داده که جامه دوزد از نادانی بغیبت او پیموده و بعد از فکر یک گز یک گز کرده و باز بر سر هم دوخته. مصرع: چنین باشد که او کاری نیاموخت.

Он накӯати бахти баъд аз чанд рӯз омад ки ҷомаи бипушади хайёти армкрои бони аломат ҳозир кард . Дузд гуфт ин чист . Хайёт гуфт аинҷомаҳи бқди ту нмирсид ва аз пашмин шалвори зиёдат буд ҷиҳати ту бдстории сари ду хатм .

آن نکوت بخت بعد از چند روز آمد که جامه بپوشد خیاط ارمکرا بآن علامت حاضر کرد. دزد گفت این چیست . خیاط گفت اینجامه بقد تو نمیرسید و از پشمین شلوار زیادت بود جهت تو بدستاری سر دو ختم.

Қисса бар подшоҳи сқрлот арза карданд . Ҳол ҷомҳо бигуфтанд . Нишони воло содир шуд ки банди ҳамл дар гардан ӯ кунанд . Аз милоқи чап ва рост намад биёвезанд . Зрдк ва мелаку решаи бсҳоқӣ ки ҳамҷома ӯ буданд ва ғолиб онаст ки бо ӯ ҳамдаст шудаи саҷҷодау илм муршидӣ барграфтанду тасбеҳи гӯии грибонрои даст печ карданду бсолўси дастор солў барграфтанд ва чун кафш бар замин аФтодндў гуфтанд . Мо хок бар гирифтаи шмоӣим . Ин албаса ки равғанӣ бон нарехта ӯро бубахшед . Подшоҳи сқрлоти остини ғазаб бар эшон ифшоанд ва гуфт . Мъозоллаҳ ки ӯро чун Фши фурӯи гузорам . Бар он ақтсор карданд ки дасташ чун остини дглаҳ кӯтоҳ кунанд то дигари колои хоси мардуми набард .

قصه بر پادشاه سقرلاط عرضه کردند. حال جامها بگفتند. نشان والا صادر شد که بند حمل در گردن او کنند. از میلاق چپ و راست نمد بیاویزند. زردک و میلک و ریشه بسحاقی که همجامه او بودند و غالب آنست که با او همدست شده سجاده و علم مرشدی برگرفتند و تسبیح گوی گریبانرا دست پیچ کردند و بسالوس دستار سالو برگرفتند و چون کفش بر زمین افتادندو گفتند. ما خاک بر گرفته شمائیم. این البسه که روغنی بآن نریخته او را ببخشید. پادشاه سقرلاط آستین غضب بر ایشان افشاند و گفت. معاذالله که او را چون فش فرو گذارم. بر آن اقتصار کردند که دستش چون آستین دگله کوتاه کنند تا دیگر کالای خاص مردم نبرد.