Саломии хуррамтар аз гулистони кмхо ва хушбӯтар аз ҷайби пари машку абири дебои бостри волоу қади аълоӣ ( зинаи алнсо ) он ойин ҳар мулаббаси бонӯии атлас ( доми страҳи вазиди атра ) тўӣӣ ки куҳнаро бичишам мардуми ороӣӣу нўроикии сад нмоӣӣ . Пояи сандалӣу қатлии ту бар афтодагон ва хок нишинон ниҳолӣу қолии рӯзи афзӯни бод ва дар кнФи кнФӣу фараҷи фараҷии доманат аз кард ҳаводиси мҳрўсу масӯн . Баъд аз остини бӯсӣ бар он рои каттони вор арз меравад ки шоири албасаи низоми қорӣ ( лозоли ташрифа ) ин албаса ки сохтау пардохтаи бойени иборат монанди абрешими печидау санҷида то чанд басони карами пелаи брхўди тунд ва чун дарзӣ аз худ бараду брхўди дузад .
سلامی خرمتر از گلستان کمخا و خوشبوتر از جیب پر مشک و عبیر دیبا بآستر والا و قد اعلای (زینه النسا) آن آئین هر ملبس بانوی اطلس(دام ستره وزید عطره) توئی که کهنه را بچشم مردم آرائی و نورایکی صد نمائی. پایه صندلی و قتلی تو بر افتادگان و خاک نشینان نهالی و قالی روز افزون باد و در کنف کنفی و فرج فرجی دامنت از کرد حوادث محروس و مصون. بعد از آستین بوسی بر آن رای کتان وار عرض میرود که شاعر البسه نظام قاری(لازال تشریفه) این البسه که ساخته و پرداخته باین عبارت مانند ابریشم پیچیده و سنجیده تا چند بسان کرم پیله برخود تند و چون درزی از خود برد و برخود دوزد.
Дар буриш бар ҳар қадӣ аз рахт тақсирӣ накард
در برش بر هر قدی از رخت تقصیری نکرد
Яксар сӯзан барои хеш тавфирӣ накард
یکسر سوزن برای خویش توفیری نکرد
Азин фани кмрўор тарафӣ нест . Чун аз такаббури тарафи кулоҳ бар нишкаст . Дар гилӣм ӯ хсбидн на футувватаст ва на мурувват . Баҳри ҷои арз мо мебарад . То чанд забони миқроз бар мо тез бошаду таъни найзаи қндси кашем . Смўр теғӣ занаду сӯзани пӯстин дузии суханон паҳлудор гуяд ва аз астара тезтар шаваду ъамомаи саро кӯфтӣ кунад . Аинхори сӯзан на аз пои аинрхтҳои берун бояд оварад . Худ писандии бофандаи хоми тамаъ чун кӣсаи ҷайби паҳлу бар мо дӯхта . Дар бар ҳар кас киноя мегуяд ки ман маддоҳӣу тамшияти лаку пак чанд мекунаму соҳиб лакӣ нашудам . Дар миёни рӯпӯшӣ чанд афтодау холаи занон шуда . Пас дастори мо бояд сиёҳ кард бмсоли шахс дар гиребони тнки азин хиҷолати сар бар нмитўонм оварад . Ва бо вуҷӯди онкии ман пашминаи пӯшӣ сӯфӣаму марои суф аз он мигўинди баҳри тариқи гилӣми хеш аз оби берун тавонам овараду млбўсоти дигар ҳар як бтлбисии ин ҳикоят чун рахти гармо аз худ мёндознд ва чун лбси сармои доман бахуд мекашанд . Ин забони ҳоли сарбаландон хайма соябонаст . Яке сари бзонўии кмоҷи ниҳода . Дайгарии дасти амӯди бзири занхдон сутун карда . Карбосаст ва аз даҳ нима аш мекашанд ва биравӣ сад кори миФрмоинд . Газ аз миёна канорӣ мегирад ва ҳар замони гиреҳӣ дар кори мёндозд . Ресмон аз он нест ки сари риштаи бадаст ӯ боз диҳад чаҳ аз ҷўФи сӯзанӣ берун меравад ва аз дарвозаи бадари нмирўд . Абрешим битоб мераваду сурху зард бар меояд ва аз ва низ гиреҳии нмикшоид . Бошуда дар миён ниҳода шуд . Мизоҷии нозук ва борӣк дорад . Агар ҳаволаи бшиби ҷома воло меравад ваҷҳеи по дар ҳавост . Дар назар мадфӯн кардему бғоит тнгчшмаст .
ازین فن کمروار طرفی نیست. چون از تکبر طرف کلاه بر نشکست. در گلیم او خسبیدن نه فتوتست و نه مروت. بهر جا عرض ما میبرد. تا چند زبان مقراض بر ما تیز باشد و طعن نیزه قندس کشیم. سمور تیغی زند و سوزن پوستین دوزی سخنان پهلودار گوید و از استره تیزتر شود و عمامه سرا کوفتی کند. اینخار سوزن نه از پای اینرختها بیرون باید آورد. خود پسندی بافنده خام طمع چون کیسه جیب پهلو بر ما دوخته. در بر هر کس کنایه میگوید که من مداحی و تمشیت لک و پک چند میکنم و صاحب لکی نشدم. در میان روپوشی چند افتاده و خاله زنان شده. پس دستار ما باید سیاه کرد بمثال شخص در گریبان تنک ازین خجالت سر بر نمیتوانم آورد. و با وجود آنکه من پشمینه پوشی صوفی ام و مرا صوف از آن میگویند بهر طریق گلیم خویش از آب بیرون توانم آورد و ملبوسات دیگر هر یک بتلبیسی این حکایت چون رخت گرما از خود میاندازند و چون لبس سرما دامن بخود میکشند. این زبان حال سربلندان خیمه سایبانست. یکی سر بزانوی کماج نهاده. دیگری دست عمود بزیر زنخدان ستون کرده. کرباس است و از ده نیمه اش میکشند و بروی صد کار میفرمایند. گز از میانه کناری میگیرد و هر زمان گرهی در کار میاندازد. ریسمان از آن نیست که سر رشته بدست او باز دهد چه از جوف سوزنی بیرون میرود و از دروازه بدر نمیرود. ابریشم بتاب میرود و سرخ و زرد بر میآید و از و نیز گرهی نمیکشاید. باشده در میان نهاده شد. مزاجی نازک و باریک دارد. اگر حواله بشیب جامه والا میرود وجهی پا در هواست. در نظر مدفون کردیم و بغایت تنگچشم است.
Мхқӣ хӯрд чашм бар қдмн
مخقی خورد چشم بر قدمن
Нарасонид ҷомаи ҳамвор
نرسانید جامه هموار
Ҳамчуи абнои рӯзгор ӯ низ
همچو ابنای روزگار او نیز
Тнки чашмӣ хеш кард изҳор
تنک چشمی خویش کرد اظهار
Қабои нафас гирифтааст взиқ алнФс дорад . Пӯшида намонад ки чикмау ҷқаҳ ҳар замон брўӣӣанд . Сқрлоти пҳлш боз медиҳад ва ин вобаста дастораст ва тахфиф мекунаду музей дар пои мёндозд ва мегуяд . Таъҷил чист . Поитоўаҳ на печидаам , қтиФаҳ аз рӯй болаши зин бар нмихизди вмигўид . Дидаи садафами азин ғам сифед шуд ки васлаи андоми ман дар чатрасту подшоҳон дар соя ӯ ва ман чунин ғошияи каши зин .
قبا نفس گرفته است وضیق النفس دارد. پوشیده نماند که چکمه و جقه هر زمان بروئی اند. سقرلاط پهلش باز میدهد و این وابسته دستارست و تخفیف میکند و موزه در پای میاندازد و میگوید . تعجیل چیست. پایتاوه نه پیچیده ام، قطیفه از روی بالش زین بر نمیخیزد ومیگوید. دیده صدفم ازین غم سفید شد که وصله اندام من در چترست و پادشاهان در سایه او و من چنین غاشیه کش زین.
Суханҳои срошибӣ набошад ғолибан ба зин
سخنهای سرآشیبی نباشد غالبا به زین
Мҷрҳи дороӣӣ ӯ нахоҳад кард . Рахтҳои абри ишиминаҳи нимӣ ошиқӣ чанданд ки доғ атў мениҳанд . Агар чаҳ бсмъи айн албқр расад гуяд хбс ҳадақа мекунанд . Брк низ азу овозӣ бар меояду табли зер гилӣм мезанад . Сарпӯши сухан дар парда мегуяд . Фўтаҳи нақш грмоўаҳаст . Домки шеби ҷома ҳар замони срози сӯрохӣ бар мёўрд . Дсторчаҳи гиреҳи тангаи баста ва аз бухл ки дорад на бадаст ва на бдндони боз нмитўон кард . Қумошҳои зудаи ранҷ борӣк доранд . Нимтнаҳу ҳнину қбочаҳ аз қусӯрӣ ки доранд мунфаиланд ва дар зери ҷбаҳу фараҷӣу хуррамии мигризнд . Намад дар гӯшаи афтода ва дар мқомист ки нақш аз зилўчаҳ баравад ва ӯ аз ҷо наравад . Рахтҳои сандӯқи узри пусидаи мигўинд . Шоли дурушти суханӣ аз болой ҳама гуфт ки ин мусодира чаро худ . ( сафии аддӣн ) суф накушуд . Ҳркрои сӯзанӣ дар худ фурӯи набарди ҷўолдўзӣ бар касе назанад . Такя бар қавли болаш ва муттако натавон кард . Ҷомаи хобу ниҳолии ду нақш калаканд . Чодари шаб соҳиб фаррошаст . Ҷомҳои куҳнаро акр оташ бизанӣ буии лаки брнёид . Рахтҳои шастаи мигўинд аз чаҳ трўи хушки баҳам гирифтаанд . Инҳо ҷомаи мардум бгозр доданаст . Ғарази шасту шӯии мост . Ҷомаи дигарон дрошнони мо мишўинд . Мо сад азинони мипндорим ки об мебарад . Чндонкаҳ назар мекунам ин амри реша миён бандӣаст бдомни онҳзрти мутаъаллиқ . Зинҳор на яқаи мқлбст ки бози пас пушт андозанд ё турра ки боҳмол фурӯ гузоранд . БмҳФли албоси мушорунилайҳро бадасти оранду дастии рахт аз ҷҳаҳ ӯ муҳайё доранд . Чун ъотФту хатопӯшии маълум буд зиёдати итноби нмирўд . Злли домони марҳамат бар сарпӯшидагони мабсути бод . Таваққуъ ки бхлъти ҷавобам мушарраф фармойанд .
مجرح دارائی او نخواهد کرد. رختهای ابر یشیمینه نیمی عاشقی چندند که داغ اتو مینهند. اگر چه بسمع عین البقر رسد گوید خبث حدقه میکنند. برک نیز از و آوازی بر میآید و طبل زیر گلیم میزند. سرپوش سخن در پرده میگوید. فوطه نقش گرماوه است. دامک شیب جامه هر زمان سراز سوراخی بر میاورد. دستارچه گره تنگه بسته و از بخل که دارد نه بدست و نه بدندان باز نمیتوان کرد. قماشهای زوده رنج باریک دارند. نیمتنه و حنین و قباچه از قصوری که دارند منفعلند و در زیر جبه و فرجی و خرمی میگریزند. نمد در گوشه افتاده و در مقامیست که نقش از زیلوچه برود و او از جا نرود. رختهای صندوق عذر پوسیده میگویند. شال درشت سخنی از بالای همه گفت که این مصادره چرا خود.(صفی الدین) صوف نکشد. هرکرا سوزنی در خود فرو نبرد جوالدوزی بر کسی نزند. تکیه بر قول بالش و متکا نتوان کرد. جامه خواب و نهالی دو نقش کلکند. چادر شب صاحب فراشست. جامهای کهنه را اکر آتش بزنی بوی لک برنیاید. رختهای شسته میگویند از چه ترو خشک بهم گرفته اند. اینها جامه مردم بگازر دادنست. غرض شست و شوی ماست. جامه دیگران دراشنان ما میشویند. ما صد ازینان میپنداریم که آب میبرد. چندانکه نظر میکنم این امر ریشه میان بندیست بدامن آنحضرت متعلق. زینهار نه یقه مقلبست که باز پس پشت اندازند یا طره که باهمال فرو گذارند. بمحفل الباس مشارالیه را بدست آرند و دستی رخت از جهه او مهیا دارند. چون عاطفت و خطاپوشی معلوم بود زیادت اطناب نمیرود. ظلل دامان مرحمت بر سرپوشیدگان مبسوط باد. توقع که بخلعت جوابم مشرف فرمایند.
Азинҷонби бародари аъз ( акрами аддӣни армки толи умра ) салом мерасонад . Аз онҷонби мақбули алхўоси хоси хоншоҳӣ салом бихонад . ( хоҷаи илми аддӣни миёни банд ) салом бихонад . Маълум доранд ки дебои муаллим шиква карда буд ки ҷҳаҳи чашми захми решаи бмни надод . Илм ӯ бсрдўш дӯхтам . ( оғои шоҳи ҷомаи зардӯзӣ ) салом бихонад . ( биксии кмхои домати исматҳо ) салом бихонад . Гӯиёи хтоӣии дида буд ва чун миқнааи чини баробар ва андохта . Сухани чинонро дар ҳарами хос роҳ набояд дод . Муҳаррамони шаби андари рӯзи волчии муҳаррамоту хотуни шурбу дояи тофтау брдоиаҳи қтнӣ салом бихонанд нгоршоаҳи нрмдст салом бихонад .
ازینجانب برادر اعز( اکرم الدین ارمک طال عمره) سلام میرساند. از آنجانب مقبول الخواص خاص خانشاهی سلام بخواند. (خواجه علم الدین میان بند) سلام بخواند. معلوم دارند که دیبای معلم شکوه کرده بود که جهه چشم زخم ریشه بمن نداد. علم او بسردوش دوختم. (آغا شاه جامه زردوزی) سلام بخواند.(بیکسی کمخا دامت عصمتها) سلام بخواند. گوئیا خطائی دیده بود و چون مقنعه چین برابر و انداخته. سخن چینانرا در حرم خاص راه نباید داد. محرمان شب اندر روز والچی محرمات و خاتون شرب و دایه تافته و بردایه قطنی سلام بخوانند نگارشاه نرمدست سلام بخواند.
Дар исмату таҳорати хотуни нрмдст
در عصمت و طهارت خاتون نرمدست
Ёрони буқчаи каши ҳамаи маҳзар навишта анд
یاران بقچه کش همه محضر نوشته اند
Аҷаб азон ороми ҷон ки моро бурқаъа аз коғази ҷомаи байт ёд накард . Гулистон салом бихонад . Додӣ баҳори волои қлғӣ салом бихонад . ( шайхи рамазон ) ҷомаи минбар побӯсӣ мерасонад . ( пери хирқаи доми нълинаҳ ) салом бихонад . Онҳо меравад ки аз рӯҳи ҷрздону қолаби кулоҳ шарм надоранд буза набошад . Асоу мисвоки чунин бараҳнау дўкк дар қабо агар чаҳ мосураи ҷомаи абрешими пӯшидаи ин буза чун тавқи гардан ӯ хоҳад шуду нафринӣ ки бикунади бгрибон худаш меравад . Ҷомаи мо аз гуноҳ мешавед ( муътамади бослқ ) вакили харҷ салом бихонад чунин расониданд ки пеш аз ҳади хурдаи кирд . Риштаи вонамӯда ки кӣсаи барӣ дар паии ман афтодааст . Ҳозир бош ки дузд аз хонаи бдрнист . ( устоди сӯзанӣ ) ресмон салом бихонад . Лолаи лолоӣӣу хоҷаи анбари каттони анбарӣу хоҷаи сар дар рахти хутанаи сур ва се вардори лнгўтаҳу хоҷаи кофури абёрӣу меҳтари қшмшми нимтнаҳу меҳтари так ва ду попуш салом бихонанд . Ркиби дор бар ксўн салом бихонад . Оғои кндмки тўӣии ҷбаҳ салом бихонад . Дар малики марворид салом бихонад . Дугмҳои ҷайб хӯрду бузург салом бихонанд . Аичкии бдрўӣӣ салом бихонад . Дсмолии шаби Марями ришта буд ки боинҷонб ирсол кардӣ ки шоистии ҷҳаҳи миқнааи онмстўраҳи газӣ фиристода шудӣ . Пошои шеби ҷомаи воло салом бихонад . Муҳимоти лоиқаи ҷомаи хоб руҷӯъ фармоед то камари бастаи бтқдими расонад . Арӯси хотуни сари оғӯш бо духтарони пайчак ва сурбанд салом бихонанд . Бе бе ълўлўии чашми овез салом бихонад . Хоҷаи грзолдини дастори димишқӣ салом бихонад . Бадасти дорандаи номаи милкӣу мехакии вклаҳи ворӣ бар сар фиристода шуд , ҳамоно расида бошад . Камар дар суҳбат салом мерасонад . Ғулом салом бихонад . Бозёри ҳуққаи дарбандӣ салом бихонад . Машъала дор намад сурх салом бихонад . Зиёдати гирди малоли бҷомаҳи мхозими нмирсонд .
عجب ازان آرام جان که ما را برقعه از کاغذ جامه بیت یاد نکرد. گلستان سلام بخواند. دادی بهار والای قلغی سلام بخواند. (شیخ رمضان) جامه منبر پابوسی میرساند. (پیر خرقه دام نعلینه) سلام بخواند. آنها میرود که از روح جرزدان و قالب کلاه شرم ندارند بزه نباشد. عصا و مسواک چنین برهنه و دوکک در قبا اگر چه ماسوره جامه ابریشم پوشیده این بزه چون طوق گردن او خواهد شد و نفرینی که بکند بگریبان خودش میرود. جامه ما از گناه میشوید(معتمد باسلق) وکیل خرج سلام بخواند چنین رسانیدند که پیش از حد خرده کیرد. رشته وانموده که کیسه بری در پی من افتاده است. حاضر باش که دزد از خانه بدرنیست. (استاد سوزنی) ریسمان سلام بخواند. لاله لالائی و خواجه عنبر کتان عنبری و خواجه سر در رخت ختنه سور و سه وردار لنگوته و خواجه کافور ابیاری و مهتر قشمشم نیمتنه و مهتر تک و دو پاپوش سلام بخوانند. رکیب دار بر کسون سلام بخواند. آغا کندمک توئی جبه سلام بخواند. در ملک مروارید سلام بخواند. دگمهای جیب خورد و بزرگ سلام بخوانند. ایچکی بدروئی سلام بخواند. دسمالی شب مریم رشته بود که باینجانب ارسال کردی که شایستی جهه مقنعه آنمستوره گزی فرستاده شدی. پاشای شیب جامه والا سلام بخواند. مهمات لایقه جامه خواب رجوع فرماید تا کمر بسته بتقدیم رساند. عروس خاتون سر آغوش با دختران پیچک و سربند سلام بخوانند. بی بی علولوی چشم آویز سلام بخواند. خواجه گرزالدین دستار دمشقی سلام بخواند. بدست دارنده نامه میلکی و میخکی وکله واری بر سر فرستاده شد، همانا رسیده باشد. کمر در صحبت سلام میرساند. غلام سلام بخواند. بازیار حقه دربندی سلام بخواند. مشعله دار نمد سرخ سلام بخواند. زیادت گرد ملال بجامه مخاذیم نمیرساند.
Рахтат аз ҳар чаҳ ҳаст афзӯни бод
رختت از هر چه هست افزون باد