Як сифат аҷаб омад ин аммора ро
یک صفت عجب آمد این اماره را
Булъаҷаби ъФрити мардуми хора ро
بوالعجب عفریت مردم خواره را
Аҷаби чбўд ? онкӣ нафас шавам кед
عجب چبود؟آنکه نفس شوم کید
Хештани Фоиқ наад бар умру зайд
خویشتن فایق نهد بر عمر و زید
Вази худ андар хештан дорад назар
وز خود اندر خویشتن دارد نظر
Зон сабаб каз марг бошад бе хабар
زان سبب کز مرگ باشد بی خبر
Аҷабро ҷунбиши з имдод ҳавост
عجب را جنبش ز امداد هواست
Марди мъҷби душман хос худост
مرد معجب دشمن خاص خداست
Зин сифат омад такаббур дар вуҷӯд
زین صفت آمد تکبر در وجود
Ҳам чунон каз оташ сӯзанда дӯд
هم چنان کز آتش سوزنده دود
Аҷаб дар ботин буд махфӣ азон
عجب در باطن بود مخفی ازان
Кибр зоҳир мек над бар мардумон
کبر ظاهر میک ند بر مردمان
Кибр бошад фавқят бар дайгарӣ
کبر باشد فوقیت بر دیگری
Ҳар крокин васф шуд , бошад харӣ
هر کراکین وصف شد، باشد خری
Васфи кибри охири палангонро буд
وصف کبر آخر پلنگان را بود
Ин сифати ҳошо ки инсонро буд
این صفت حاشا که انسان را بود
эй паланг хаста карда ҷисму ҷон
ای پلنگ خسته کرده جسم و جان
Аз кмизи мӯш хоср бош , ҳон !
از کمیز موش خاسر باش،هان!
Чун палангат хаста кард , эй хурдаи дон
چون پلنگت خسته کرد،ای خرده دان
Бар ту шошд мӯш мешавам он замон
بر تو شاشد موش میشوم آن زمان
Худ кмиз мӯш набӯд ҷузи ҳасад
خود کمیز موش نبود جز حسد
Ёди дори ин нуктаи грдории хирад
یاد دار این نکته گرداری خرد
Аз такаббур ҳирс шавам ояд падед
از تکبر حرص شوم آید پدید
Ҳирс дар маънӣ буд мӯши палид
حرص در معنی بود موش پلید
Ҷон нахоҳӣ бурдан , эй баси нотамом
جان نخواهی بردن،ای بس ناتمام
Гар ҳамаи шери жёнӣ , вассалом
گر همه شیر ژیانی، والسلام