Буд дар Гелони сипаҳбади зода Эй

بود در گیلان سپهبد زاده ای

Неки мардӣ , мқблӣ , озода Эй

نیک مردی،مقبلی،آزاده ای

Мамлакатро пок кард аз шару шин

مملکت را پاک کرد از شر و شین

Бо лақаби номаш : ҷалоли аддӣни ҳусайн

با لقب نامش: جلال الدین حسین

Подшоҳии баси иродатманд буд

پادشاهی بس ارادتمند بود

Толиби дарвешу донишманд буд

طالب درویش و دانشمند بود

Суфиёни софи дилро хоки роҳ

صوفیان صاف دل را خاک راه

Дошт андари Осторои тахти гоҳ

داشت اندر آستارا تخت گاه

Буд ҷамъии бадгумон дар тарсу бим

بود جمعی بدگمان در ترس و بیم

Аз наҳифи садумати қаҳраши муқӣм

از نهیب صدمت قهرش مقیم

Ҳар як ӣ дар қасди хӯни шоҳи маст

هر یک ی در قصد خون شاه مست

То куҷо ёбанд бар бечораи даст

تا کجا یابند بر بیچاره دست

Фурсатишон дар гирифт аз ногаҳон

فرصتیشان در گرفت از ناگهان

Шоҳи ғофил кушта шуд брдстшон

شاه غافل کشته شد بردستشان

Дошт бисёре амли шоҳи ҷавон

داشت بسیاری امل شاه جوان

Дар амли ғофили зи хасми бади гумон

در امل غافل ز خصم بد گمان

Хусрави мискини амл бо гӯр буд

خسرو مسکین امل با گور بود

Вази муроди хештани маҳҷӯри мард

وز مراد خویشتن مهجور مرد

Хост то Гелон бигирад србср

خواست تا گیلان بگیرد سربسر

Марг бигирифташ гиребон бе хабар

مرگ بگرفتش گریبان بی خبر

Шаҳи бадасти душманон мақтӯл шуд

شه بدست دشمنان مقتول شد

Вази муроди хештан маъзул шуд

وز مراد خویشتن معزول شد

Бар миёни ҷаҳд май бастии камар

بر میان جهد می بستی کمر

Хусрави мазлӯми мискин то магар

خسرو مظلوم مسکین تا مگر

Воситонад лоҳҷон то шоҳҷон

واستاند لاهجان تا شاهجان

Ногаҳонии бстднд аз шоҳи ҷон

ناگهانی بستدند از شاه جان

эй гирифтори амл , то чанд азин ?

ای گرفتار امل،تا چند ازین؟

Хизўи бросб талаб барбанд зин

خیزو براسب طلب بربند زین

Сози даҳ аз зуҳду тақвои баргу соз

ساز ده از زهد و تقوی برگ و ساز

Ҳамлае бар нафаси худ бар , трктоз

حمله ای بر نفس خود بر،ترکتاز

Воситон аз дасти нафас , эй номдор

واستان از دست نفس،ای نامدار

Ҷумлаи доролмлки ҷонро мрдўор

جمله دارالملک جان را مردوار

Ғофилӣ аз кору душман дар камӣн

غافلی از کار و دشمن در کمین

Ҳоли шоҳи Остороро бибин

حال شاه آستارا را ببین

Дар ҳавои хештани мастӣ , дареғ !

در هوای خویشتن مستی،دریغ!

намезанад бар гарданати аммораи теғ

می زند بر گردنت اماره تیغ

Нафаси бади фармон , ки ҷонро душманаст

نفس بد فرمان،که جانرا دشمنست

Ғофилӣ , ҳам боту дар пероҳанаст

غافلی،هم باتو در پیراهنست

Охир , эй мискин , саргардон , чаро

آخر،ای مسکین،سرگردان، چرا

Диўро бар худ кунӣ фармонраво ?

دیورا بر خود کنی فرمانروا؟

Гар бирав ғолиби шӯии мардона Эй

گر برو غالب شوی مردانه ای

Вар асират созад аз мардон на Эй

ور اسیرت سازد از مردان نه ای

Бар дилу ҷони бори шиддат то ба кӣ ?

بر دل و جان بار شدت تا به کی؟

Душманатро қӯту қӯт то ба кӣ ?

دشمنت را قوت و قوت تا به کی؟

Аз уқоби нафас қӯт воситон

از عقاب نفس قوت واستان

То нагардад чира бар шаҳбози ҷон

تا نگردد چیره بر شهباز جان

Қӯташи аклсту ҳирсу кибру кин

قوتش اکلست و حرص و کبر و کین

Бо сифатҳоӣ ки гуфтам пеши азин

با صفت هایی که گفتم پیش ازین

Гар з нафасаст ин сифоти носавоб

گر ز نفسست این صفات ناصواب

Бозгирӣ , бози гирдонеи итоб

باز گیری،باز گردانی عتاب

Чун шавад аз ваии сифоти бади ҷудо

چون شود از وی صفات بد جدا

Мутмаина гардад аз фазли худо

مطمئنه گردد از فضل خدا

Лоиқи ҷинот васл ояд яқин

لایق جنات وصل آید یقین

Қобили асрори раби Алъоламин

قابل اسرار رب العالمین

Муттасиф гардад боўсоФи камол

متصف گردد باوصاف کمال

Мустафизи азФизи анвори ҷалол

مستفیض ازفیض انوار جلال

Чун муяссари шдъбўр аз хоку об

چون میسر شدعبور از خاک و آب

намешавад аз ҳақи хитоби мустатоб

می شود از حق خطاب مستطاب

Нафас худ бишнос вмрди кори шӯ

نفس خود بشناس ومرد کار شو

Дар талаби саргашта чун паргори шӯ

در طلب سرگشته چون پرگار شو

Хоби ғифлат то бкӣ ? бедор бош

خواب غفلت تا بکی؟ بیدار باش

Як замон дар ҷусту ҷӯй ёр бош

یک زمان در جست و جوی یار باش

Хез ва бар сар кун зи дарду ғуссаи хок

خیز و بر سر کن ز درد و غصه خاک

Точроиии давр аз он маҳбӯби пок ?

تاچرایی دور از آن محبوب پاک؟

Аз чунин маҳбӯб ҳар кӯи даври мард

از چنین محبوب هر کو دور مرد

Кӯри зоди вкўр буду кӯри мард

کور زاد وکور بود و کور مرد

Мояи шодии олам дард ӯст

مایه شادی عالم درد اوست

Сурх рӯй ҷовдони рух зард ӯст

سرخ روی جاودان رخ زرد اوست

Дард ӯ мифтоҳ абвоб диласт

درد او مفتاح ابواب دلست

Ҳар ки дорад доғи дардаши мқблст

هر که دارد داغ دردش مقبلست

Дарди ишқаши қисмат нек ахтараст

درد عشقش قسمت نیک اخترست

Миси ҷонро кимиёӣ Акбараст

مس جان را کیمیای اکبرست

Дард ӯ дармони муштоқон буд

درد او درمان مشتاقان بود

Ҳркрои ин дард , муштоқи он буд

هرکرا این درد، مشتاق آن بود

Даврӣ аз дилдор дар ғифлат чаро ?

دوری از دلدار در غفلت چرا؟

намекунад аз ғифлатати ғайрати маро

می‌کند از غفلتت غیرت مرا