Он ҳумоюни тоири фархундаи фол

آن همایون طایر فرخنده فال

Рӯҳи инсонӣ , аниси зулҷалол

روح انسانی،انیس ذوالجلال

Чун ниҳод аз олами алавии қадам

چون نهاد از عالم علوی قدم

Дар қафас , бечора , азҳкми қадам

در قفس،بیچاره،ازحکم قدم

Хокдонӣ дид мстўҳши муқӣм

خاکدانی دید مستوحش مقیم

Дошт ҳузнии баҳри аўтони қадим

داشت حزنی بهر اوطان قدیم

То бидон ғоят ки дар вақти зуҳӯр

تا بدان غایت که در وقت ظهور

Зоҳир аз иҷроӣ Тифл омад нФўр

ظاهر از اجرای طفل آمد نفور

Дасти барсар , сари бзонў аз ғамаш

دست برسر،سر بزانو از غمش

Ҳар ду бозуи брдўи паҳлуи муҳкамаш

هر دو بازو بردو پهلو محکمش

Дар замон чун гардад азмодрҷдо

در زمان چون گردد ازمادرجدا

Ояд аз дарди ҷудоӣ дар бко

آید از درد جدایی در بکا

Ин ҳамаи таъсир ҳузн маънавӣаст

این همه تأثیر حزن معنویست

Мотами ҳиҷрон ҳасан маънавӣаст

ماتم هجران حسن معنویست

Пеши азин мустағриқи дидор буд

پیش ازین مستغرق دیدار بود

Аз висоли ёри бархӯрдор буд

از وصال یار برخوردار بود

Ин замон бо дарди ҳиҷрони гашти ёр

این زمان با درد هجران گشت یار

Дарди ёри хештан , давр аз диёр

درد یار خویشتن،دور از دیار