Чанд пурсӣ зи куҷоеу куҷоеу куҷо ?

چند پرسی ز کجایی و کجایی و کجا؟

Аз ниҳони хонаи таҷредам ва аз дори фано

از نهان خانه تجریدم و از دار فنا

Ту ҷадал мекунӣ , аммо чаҳ кунӣ чун накунӣ ?

تو جدل میکنی، اما چه کنی چون نکنی؟

Гуфт дар ҳақи ту ҳақ : « аксари шайъи ءи ҷдло »

گفت در حق تو حق: «اکثر شی ء جدلا»

Зоҳид ар чашми яқини боз кушояд бинад

زاهد ار چشم یقین باز گشاید بیند

з худо хон бхдои дони зи смк то бсмо

ز خدا خوان بخدا دان ز سمک تا بسما

Сӯфӣ аз шеваи аврод сафойӣ дорад

صوفی از شیوه اوراد صفایی دارد

Лек ҳаргиз нарасад дар сифату сФўти мо

لیک هرگز نرسد در صفت و صفوت ما

Кори ҳаркаси бслоҳӣу слўтии мавқуф

کار هرکس بصلاحی و صلوتی موقوف

Назари ошиқи длсўхтаҳ бар айни ато

نظر عاشق دلسوخته بر عین عطا

Маҷлиси бихбронст , хабарро бигзор

مجلس بیخبرانست، خبر را بگذار

Бе хабари шӯ , ки ҳама бе хброннди ӣнҷо

بی خبر شو، که همه بی خبرانند اینجا

Дафъи мункир бхробот шуд ва охир кард

دفع منکر بخرابات شد و آخر کرد

Ҷбаҳро дар гарави бода , зиҳии мавлоно !

جبه را در گرو باده، زهی مولانا!

Гар дамӣ майл кунӣ ҷониби ин сармастон

گر دمی میل کنی جانب این سرمستان

Дар дамии зиндаи шӯй аз дам « яҳёи алмўто »

در دمی زنده شوی از دم «یحیی الموتا»

Гуфт маҳбӯб ки : ман мисли худати гардонам

گفت محبوب که: من مثل خودت گردانم

« ё ?ераади алмалики алмалики бҳзои Маслан »

«یا اراد الملک الملک بهذا مثلا»

Ҳеҷ вақте накунад дӯст , алии рағми ҳасуд

هیچ وقتی نکند دوست، علی رغم حسود

Қосимиро нафасии ёд , магар аҳёнан

قاسمی را نفسی یاد، مگر احیانا