Ман агар тавбаи шикастами карамаши мўФўрст

من اگر توبه شکستم کرمش موفورست

Пеши дарёии карами тавба ман маҳсӯраст

پیش دریای کرم توبه من محصورست

Ҷурми бахшӣдану алтоф намӯдан карамаст

جرم بخشیدن و الطاف نمودن کرمست

Чаҳ тавон гуфт ? ки ин воъиз мо мағрураст

چه توان گفت؟ که این واعظ ما مغرورست

ё аз ёр ҷудо нест , чаҳ шояд гуфтан ?

یا از یار جدا نیست، چه شاید گفتن؟

Зоҳиди шаҳри азин қисса бғоит давраст

زاهد شهر ازین قصه بغایت دورست

Ҳарки ӯ бонг « аноолҳқ » задам ёр шунид

هرکه او بانگ «اناالحق » زدم یار شنید

Шоҳ олам шуд ва дар ҳар ду ҷаҳон Мансураст

شاه عالم شد و در هر دو جهان منصورست

Гар бшмшири ғамат кушта шавам бокӣ нест

گر بشمشیر غمت کشته شوم باکی نیست

Ҳарки шуд куштаи шамшери ғамати мғФўрст

هرکه شد کشته شمشیر غمت مغفورست

Олимиро ҳамаи ошуфтау ҳайрони байнам

عالمی را همه آشفته و حیران بینم

Ҳама дар кори ту ,гар мухлис , агар муздураст

همه در کار تو، گر مخلص، اگر مزدورست

Қосимӣ , саҷда ихлос кун андар бар ёр

قاسمی، سجده اخلاص کن اندر بر یار

Ҳеҷ шак нест ки тоъоти чунин мбрўрст

هیچ شک نیست که طاعات چنین مبرورست