Раҳ биёбонасту шаби торик ва поем дар гуласт

ره بیابانست و شب تاریک و پایم در گلست

Ишқу беморӣу ғурбати мушкил андар мушкиласт

عشق و بیماری و غربت مشکل اندر مشکلست

Ин чунин раҳро бдшўории тавон рафтан , маро

این چنین ره را بدشواری توان رفتن، مرا

Ҳмрҳм умрасту умри нозанини мстъҷлст

همرهم عمرست و عمر نازنین مستعجلست

Сахт ҳайронасту саргардон вале дорад умед

سخت حیرانست و سرگردان ولی دارد امید

Дил бидон Лутфӣ ки зарроти ҷаҳонро шомиласт

دل بدان لطفی که ذرات جهان را شاملست

Зоҳидигар қиссаҳои ишқро мункир шаванд

زاهدان گر قصه های عشق را منکر شوند

Ошно донад ки моро ин сухан бо қобиласт

آشنا داند که ما را این سخن با قابلست

Сӯфӣ хилват нишинро каз муҳаббат дил тиҳӣаст

صوفی خلوت نشین را کز محبت دل تهیست

Гар басӯрат май намояди ҳақ , бмънӣ ботиласт

گر بصورت می نماید حق، بمعنی باطلست

Носеҳ аз дарди дили мо кӣ хабар дорад ? ки мо

ناصح از درد دل ما کی خبر دارد؟ که ما

Дар миёни мавҷи дарёӣам ва ӯ бар соҳиласт

در میان موج دریاییم و او بر ساحلست

Гуфтамаш : ҷону дилу дайни бохатм дар роҳи ту

گفتمش: جان و دل و دین باختم در راه تو

Дар табассум гуфт : қосим , сабр кун , кор диласт

در تبسم گفت: قاسم، صبر کن، کار دلست