Бандаро ҳаст саволӣ ва на он ҳад манаст

بنده را هست سؤالی و نه آن حد منست

Ки чаро лаъли лабати рашк ақиқ Яманаст ?

که چرا لعل لبت رشک عقیق یمنست؟

Ҳад ман нест вале ишқ сухан ме гуяд

حد من نیست ولی عشق سخن می گوید

Чун ҳама ишқ шуд ӣнҷои ҳамаи ҷо ҷой манаст

چون همه عشق شد اینجا همه جا جای منست

Ҳам бтўи роҳ тавон ёфт бнили мақсӯд

هم بتو راه توان یافت بنیل مقصود

Буии машк аз хутану буии Увайс аз қарнаст

بوی مشک از ختن و بوی اویس از قرنست

Мастмон кард бҳдӣ ки надорем хабар

مستمان کرد بحدی که نداریم خبر

То з мастӣ нашносем ки ӯ дарчӣ фанаст

تا ز مستی نشناسیم که او درچه فنست

Дар раҳи ишқу фаногар хатарӣ пеш ояд

در ره عشق و فنا گر خطری پیش آید

Чора аз пери Муғони ҷӯй , ки ӯ мؤтмнст

چاره از پیر مغان جوی، که او مؤتمنست

Чанд гӯйем : « алайкуми брФиқи алоълӣ » ?

چند گوییم: «علیکم برفیق الاعلی »؟

Хоҷа дар лиззат ҷон нест , ки дар фикр танаст

خواجه در لذت جان نیست، که در فکر تنست

Чанд пурсӣ ки ниҳони хонаи он ёр куҷост ?

چند پرسی که نهان خانه آن یار کجاست؟

Хилвати ёри гиромии ҳама дар анҷуманаст

خلوت یار گرامی همه در انجمنست

Шеваи ишқ босон натавон варзидан

شیوه عشق بآسان نتوان ورزیدن

Ишқ дар оташи ғам сӯхтан ва сохтанаст

عشق در آتش غم سوختن و ساختنست

Қосимии буи ту башнавад , дил аз даст бидод

قاسمی بوی تو بشنود، دل از دست بداد

Бонги булбули ҳама аз шавқи гул ва ёсуманаст

بانگ بلبل همه از شوق گل و یاسمنست