Хуши хотирам ки ёр маро гуфт : марҳабо

خوش خاطرم که یار مرا گفت: مرحبا

Ҳамроҳ марҳабост сафо дар паии сафо

همراه مرحباست صفا در پی صفا

Софӣ шудаст шишаи дил аз сафои ишқ

صافی شدست شیشه دل از صفای عشق

эй лутфи марҳабои турои ҷону дили фидо !

ای لطف مرحبای ترا جان و دل فدا!

Зоҳид , магӯ маҳол ки : аз ишқ тавба кун

زاهد، مگو محال که: از عشق توبه کن

Ман дарди ишқро чаҳ кунам , чун барам даво ?

من درد عشق را چه کنم، چون برم دوا؟

Тақлид гуфт : тавба ва таҳқиқ гуфт : ишқ

تقلید گفت: توبه و تحقیق گفت: عشق

Мағлуб шуд ҳикояти тақлид ғолибан

مغلوب شد حکایت تقلید غالبا

Чун шуд яқин ки ғайр худо нест фоилӣ

چون شد یقین که غیر خدا نیست فاعلی

Талқин « мормит » бигӯ « ази Ромят » ро

تلقین «مارمیت » بگو «اذ رمیت » را

Ҷонами зи қсҳои мукаррар малул шуд

جانم ز قصهای مکرر ملول شد

эй ҷон , биёи бмораҳи тавҳиди вонмо

ای جان، بیا بماره توحید وانما

Дили давлати висоли туро ройгон наёфт

دل دولت وصال ترا رایگان نیافت

Аз борҳои бас ки кашидаст борҳо

از بارهای بس که کشیدست بارها

Беруни зи шоҳроҳи муваҳҳид сухан магӯӣ

بیرون ز شاهراه موحد سخن مگوی

Ин буд ибтидо ва ҳаминаст интиҳо

این بود ابتدا و همینست انتها

Чун воридят нест , магӯ қисса аз газоф

چون واردیت نیست، مگو قصه از گزاف

Бар шоҳроҳ ишқ бихон рамз « ҳилли ато »

بر شاهراه عشق بخوان رمز «هل اتا»

Чандин магӯ ки : хӯни дил аз дидаи рехтам

چندین مگو که: خون دل از دیده ریختم

Фарзанд ҳол бош ва гузар кун зи мо мзо

فرزند حال باش و گذر کن ز ما مضا

Қосим , сухан магӯӣ зи ҳиҷрони ҷони гудоз

قاسم، سخن مگوی ز هجران جان گداز

Дар зилли ошиқии шӯ ва бигузар зи моҷаро

در ظل عاشقی شو و بگذر ز ماجرا