эй соқии ҷони бахш , ки дар ҷом ту ҷонаст

ای ساقی جان بخش، که در جام تو جانست

Пар кун қадаҳи бода , ки дил дар хафақонаст

پر کن قدح باده، که دل در خفقانست

Он сарв равон рафт баҳри ҷой ки дил дошт

آن سرو روان رفت بهر جای که دل داشت

Ҷону дили мо дар паии он сарв равонаст

جان و دل ما در پی آن سرو روانست

Он шоҳи дили афрӯз , ки сармоя ҳасанаст

آن شاه دل افروز، که سرمایه حسنست

Ҳарҷо ки равон шуд дил ва ҷонҳо нигаронаст

هرجا که روان شد دل و جانها نگرانست

Дилҳо ҳама гулшан шуд ва ҷонҳо ҳамаи равшан

دلها همه گلشن شد و جانها همه روشن

Он моҳи дили афрӯзи магар шамъ ҷаҳонаст ?

آن ماه دل افروز مگر شمع جهانست؟

Дили хост ки бо ишқ барояд бтҷлд

دل خواست که با عشق برآید بتجلد

Ҳарчанд ки кушед , валикин натавонист

هرچند که کوشید، ولیکن نتوانست

Ҷоми дили моро бишикаст он маи равшан

جام دل ما را بشکست آن مه روشن

Гар ҷом шикастааст , вале дӯст ҳамонаст

گر جام شکسته است، ولی دوست همانست

Соқӣ , бидиҳ он ҷоми вази шафқат назарӣ кун

ساقی، بده آن جام وز شفقت نظری کن

Қосим гузаронасту ҷаҳон дар гузаронаст

قاسم گذرانست و جهان در گذرانست