Бигӯаш сарв чаҳ гуфтӣ ? ки пои кўбонст

بگوش سرو چه گفتی؟ که پای کوبانست

Бигӯаш ақл чаҳ гуфтӣ , ки маст ва ҳайронаст

بگوش عقل چه گفتی، که مست و حیرانست

Маро магӯӣ ки : оҳиста бошу дами даракаш

مرا مگوی که: آهسته باش و دم درکش

Фиғони ман ҳама зон чашм маст фаттонаст

فغان من همه زان چشم مست فتانست

Биёи бкўии хароботи ишқ , то бинӣ

بیا بکوی خرابات عشق، تا بینی

зи шом то бсҳри нърҳои мстонст

ز شام تا بسحر نعرهای مستانست

Дигар бмои зи ҷафоҳои ёр қисса магӯӣ

دگر بما ز جفاهای یار قصه مگوی

Ки халқ ӯ ҳама лутфаст ва айн эҳсонаст

که خلق او همه لطفست و عین احسانست

Ҳануз фикри сару ҷони хештани дорӣ

هنوز فکر سر و جان خویشتن داری

зи кӯии ишқ гузар кун , ки ҷои широнст

ز کوی عشق گذر کن، که جای شیرانست

Биёи бмҷлси ушшоқ бениқоб , эй дӯст

بیا بمجلس عشاق بی نقاب، ای دوست

Аз он ки рӯй ту шамъасту ақли прўонст

از آن که روی تو شمعست و عقل پروانست

Чу марги ҳеҷ касеро амон нахоҳад дод

چو مرگ هیچ کسی را امان نخواهد داد

Хунак касе ки дилаш бо ҳариф ва паймонаст

خنک کسی که دلش با حریف و پیمانست

Марви бпирўи девон , ки роҳ торикаст

مرو بپیرو دیوان، که راه تاریکست

Биё , ки ишқи худо хотам сулаймонаст

بیا، که عشق خدا خاتم سلیمانست

Бхрқаҳи халқ ва рӯй зарди мо мангар

بخرقه خلق و روی زرد ما منگر

Каминаи ҷуръа мо қулзумаст ва Аммонаст

کمینه جرعه ما قلزمست و عمانست

Рабӯди ҷону дили ошиқони мискин ро

ربود جان و دل عاشقان مسکین را

Туро ки серумаи бчшмсту зулф дар шанаст

ترا که سرمه بچشمست و زلف در شانست

Қалам барандӣ қосим заданд рӯзи азал

قلم برندی قاسم زدند روز ازل

Биё бигӯ : бқлми рафтаро чаҳ дармонаст ?

بیا بگو: بقلم رفته را چه درمانست؟