Дарди ту , ки сармояи малик ду ҷаҳонаст

درد تو، که سرمایه ملک دو جهانست

Алмнаҳи ллаҳ ки маро бар дил ва ҷонаст

المنة لله که مرا بر دل و جانست

Шаҳрии ҳама бар оташи ишқ ту кабобанд

شهری همه بر آتش عشق تو کبابند

Ман низ баронам ки ҳама шаҳр баронаст

من نیز برآنم که همه شهر برآنست

Дар ҳалқаи гесуии ту , кон моя савдост

در حلقه گیسوی تو، کان مایه سوداست

Ҳарҷон ки ҷӯии қимат худ дид гаронаст

هرجان که جوی قیمت خود دید گرانست

Як лмъаҳи зи рухсори ту дар хона каъба аст

یک لمعه ز رخسار تو در خانه کعبه است

Як тори сари зулфи ту дар дайр Муғонаст

یک تار سر زلف تو در دیر مغانست

Зон рӯаст ки онҷои ҳамаи лаббайк ва нафираст

زآن روست که آنجا همه لبیک و نفیرست

Зин мӯаст ки ӣнҷои ҳамаи фарёд ва фиғонаст

زین موست که اینجا همه فریاد و فغانست

Гуфтам ки : бҳрҳолу бҳрўҷаҳ ки дидам

گفتم که: بهرحال و بهروجه که دیدم

Чун моҳи шаби чордаҳ рӯй ту аёнаст

چون ماه شب چارده روی تو عیانست

Як ғамза зад аз ноз , бмн гуфт ки : қосим

یک غمزه زد از ناز، بمن گفت که: قاسم

Онҷо ки аёнаст чаҳ ҳоҷати ббёнст ?

آنجا که عیانست چه حاجت ببیانست؟