Дар дидаи соҳиби назарон кашф аёнаст :

در دیده صاحب نظران کشف عیانست :

Кони моҳи дили афрӯзи пас парда ниҳонаст

کان ماه دل افروز پس پرده نهانست

Гар зонка бғФлт рӯй ин раҳ , накунӣ суд

گر زانکه بغفلت روی این ره، نکنی سود

Ҳар суд ки бедӯст кунӣ айн зиёнаст

هر سود که بی دوست کنی عین زیانست

Ҳарҷо нагарм рӯй ту байнами баҳамаи ҳол

هرجا نگرم روی تو بینم بهمه حال

Гар хона каъбааст вагар дайр Муғонаст

گر خانه کعبه است و گر دیر مغانست

Зоҳид , ҳилла ! имрӯзи ту дар малик амоне

زاهد، هله! امروز تو در ملک امانی

Дар кӯчаи мо наърау ошӯб ва фиғонаст

در کوچه ما نعره و آشوب و فغانست

Онӣаст дар он чеҳраи зебои ту модом

آنیست در آن چهره زیبای تو مادام

Ҳарҷоӣ ки онаст , дилам ошиқ онаст

هرجای که آنست، دلم عاشق آنست

Дай рафт баҳорӣ , ҳамаи пари лолаи сероб

دی رفت بهاری، همه پر لاله سیراب

Деҳқон чаҳ кунад чора ? ки имрӯз хазонаст

دهقان چه کند چاره؟ که امروز خزانست

Гӯйанд бқосм ки : азин ишқ ҳазар кун

گویند بقاسم که: ازین عشق حذر کن

Бечора ҳазар кард , валикин натавонист

بیچاره حذر کرد، ولیکن نتوانست