Маро чун ошиқии дороломонст

مرا چون عاشقی دارالامانست

Дилам бо дӯсти сар бар остонат

دلم با دوست سر بر آستانت

з « субҳони алзии асрӣ » бмқсўд

ز «سبحان الذی اسری » بمقصود

Ҳамаи раҳи корвон дар корвонаст

همه ره کاروان در کاروانست

Ҳама гум кардаанд ин роҳ , аммо

همه گم کرده اند این راه، اما

Чу вобинии ҳама бо ҳмгнонст

چو وابینی همه با همگنانست

Чу медонад бҷонш дӯст дорам

چو می داند بجانش دوست دارم

Азин ҳам низ бо мо саргаронаст

ازین هم نیز با ما سرگرانست

Магар , эй сорибон , маҳмил равон шуд ?

مگر، ای ساربان، محمل روان شد؟

Ҷарасҳоро фиғон андар фиғонаст

جرسها را فغان اندر فغانست

Калиди ганҷи маъниро бадасти ор

کلید گنج معنی را بدست آر

Вагарнаи ганҷ ирфон ҷовдонаст

وگرنه گنج عرفان جاودانست

Дилат аз ёди ҳақ чизе надонист

دلت از یاد حق چیزی ندانست

Ҳамаи майли дилат бо чина донист

همه میل دلت با چینه دانست

Агар рӯмии рӯмӣ дар ҳақиқат

اگر رومی رومی در حقیقت

Чаро майли дилат бо знгёнст ?

چرا میل دلت با زنگیانست؟

Нёромди дили қосими биҷузи дӯст

نیارامد دل قاسم بجز دوست

Дарин аҳвол сиррӣ дармиёнаст

درین احوال سری درمیانست