Дилам аз шавқ ту хӯнаст ва надонам чунаст

دلم از شوق تو خونست و ندانم چونست

Дар даруни шавқи висолати з баён берунаст

در درون شوق وصالت ز بیان بیرونست

Дидаи гирёну ҷигари хастау хотири ғамгин

دیده گریان و جگر خسته و خاطر غمگین

Синаи маҷрӯҳу дили ошуфта ва ҷон маҳзунаст

سینه مجروح و دل آشفته و جان محزونست

Ҷумлаи зарроти саросема ва саргардонанд

جمله ذرات سراسیمه و سرگردانند

Бҳўои ту , агар Лайлӣ , агар маҷнӯнаст

بهوای تو، اگر لیلی، اگر مجنونست

Дар дилами шавқи ту ҳар рӯз фузун ме гардад

در دلم شوق تو هر روز فزون می گردد

Дили шӯридаи ман байн ки чаҳ рӯз афзӯнаст ?

دل شوریده من بین که چه روز افزونست؟

Ҳама дар хоки сари кӯй ту дид ин дили маст

همه در خاک سر کوی تو دید این دل مست

Ҳарчӣ дар хосияти бод сабо макнунаст

هرچه در خاصیت باد صبا مکنونست

Сурхии гӯнаи з васл омаду зардии зи фироқ

سرخی گونه ز وصل آمد و زردی ز فراق

Ғам ишқаст ки рангаш ҳама гӯногӯнаст

غم عشقست که رنگش همه گوناگونست

Қосимӣ , давлати васлаши бдъо хоҳӣ ёфт

قاسمی، دولت وصلش بدعا خواهی یافت

Боҷобти нафас сӯхтагон мақрунаст

باجابت نفس سوختگان مقرونست