Дили ман шеваи ширин туро дорад дӯст

دل من شیوه شیرین ترا دارد دوست

Ҳар куҷои шеваи ширин , дили ман банда ӯст

هر کجا شیوه شیرین، دل من بنده اوست

Ошиқ рӯй туам , аз ҳамаи рӯ , дар ҳамаи ҳол

عاشق روی توام، از همه رو، در همه حال

Қисса рӯй ва риё нест , сухан рӯй бираваст

قصه روی و ریا نیست، سخن روی بروست

Зоҳид , аз мо матлаби шеваи зуҳду тақво

زاهد، از ما مطلب شیوه زهد و تقوی

Тавбау тақвои мо қисса сангаст ва сабуаст

توبه و تقوی ما قصه سنگست و سبوست

Дидаи ?утро ъмшӣ ҳаст , намебинад рост

دیده ات را عمشی هست، نمی بیند راست

Дида бигушо ки бибинӣ : зи само то смк ӯст

دیده بگشا که ببینی: ز سما تا سمک اوست

Зоҳид аз роҳ бурун рафт ва надонам чун рафт ?

زاهد از راه برون رفت و ندانم چون رفت؟

Ки бурун рафтан азин роҳ варо одат ва хуаст

که برون رفتن ازین راه و را عادت و خوست

Сухан аз мардум ҷоҳил натавон кардани гӯш

سخن از مردم جاهل نتوان کردن گوش

Нест воқифи дили ҷоҳил , на зи мағз ва на зи пӯст

نیست واقف دل جاهل، نه ز مغز و نه ز پوست

Қосими хаста , дилу дайни ҳама дар роҳи ту бохт

قاسم خسته، دل و دین همه در راه تو باخت

Хирқаи сад пора шуд , эй дӯст чаҳ ҳангом руфӯаст ?

خرقه صد پاره شد، ای دوست چه هنگام رفوست؟