Арсаи олам бмо пайдост , мо пайдо бадваст

عرصه عالم بما پیداست، ما پیدا بدوست

Ҷумлаи зарроти ҷаҳонро рӯ бидон рӯй накӯаст

جمله ذرات جهان را رو بدان روی نکوست

Маст дидоранд зарроти ҷаҳон бар таври ишқ

مست دیدارند ذرات جهان بر طور عشق

Дар дил ҳар заррае сад оташ аз савдоӣ ӯст

در دل هر ذره ای صد آتش از سودای اوست

Ҳасани олами гир ӯ ҳарҷо бнўъӣ ҷилва кард

حسن عالم گیر او هرجا بنوعی جلوه کرد

Ин яке гуяд : ҳабибӣ ва он дигар гуяд ки : дӯст

این یکی گوید: حبیبی و آن دگر گوید که: دوست

Носҳо , зини бештари бдхў ва бадгӯӣ макун

ناصحا، زین بیشتر بدخو و بدگویی مکن

Обрӯӣ мо нарезӣ , обрӯ на об ҷӯаст

آبروی ما نریزی، آبرو نه آب جوست

Ошиқӣу зоҳидӣ бо ҳам намеоянд рост

عاشقی و زاهدی با هم نمی آیند راست

Шоҳидӣу ошиқии афсонаи санг ва сабуаст

شاهدی و عاشقی افسانه سنگ و سبوست

Ишқи моро кард холӣ , худ биҷой мо нишаст

عشق ما را کرد خالی، خود بجای ما نشست

Пари шудем аз ишқи ҳақ , на мағз монад ин ҷо , на пӯст

پر شدیم از عشق حق، نه مغز ماند این جا، نه پوست

Қосимӣ , аз чарху арқонгар шикоят ме кунӣ

قاسمی، از چرخ و ارکان گر شکایت می کنی

Чарху арқони ъоҷзоннд , ин шикоят ҳо азуаст

چرخ و ارکان عاجزانند، این شکایت ها ازوست