Ҳамчуи хуршед , ки ӯро назарӣ бо мо ҳаст

همچو خورشید، که او را نظری با ما هست

Ёри моро бҳқиқти назарӣ бо мо ҳаст

یار ما را بحقیقت نظری با ما هست

Ҳама заррот бирақсанд , чаҳ шӯраст оре ?

همه ذرات برقصند، چه شورست آری؟

Партав рӯй ҳабиб аз ҳамаи рӯ , ҳарҷо ҳаст

پرتو روی حبیب از همه رو، هرجا هست

Зуҳду номӯс гарм нест , чаҳ бошад ? ки мудом

زهد و ناموس گرم نیست،چه باشد؟ که مدام

Дар сувидои дилами оташи ин савдо ҳаст

در سویدای دلم آتش این سودا هست

Зоҳид аз шеваи тақлиди бҷони мункири мост

زاهد از شیوه تقلید بجان منکر ماست

Гарчи гуяд ки азин шеваи ним , аммо ҳаст

گرچه گوید که ازین شیوه نیم، اما هست

Чанд гӯйӣ ки : дилат аз ғам ишқаш хӯнаст ?

چند گویی که: دلت از غم عشقش خونست؟

Бози ҷӯ , борӣ аз аввал , ки дилӣ бар ҷо ҳаст ?

باز جو، باری از اول، که دلی بر جا هست؟

Ду ҷаҳони ҷумла саросема ишқанд , ки ишқ

دو جهان جمله سراسیمه عشقند، که عشق

Ногузираст , ки дар айни ҳама ашё ҳаст

ناگزیرست، که در عین همه اشیا هست

Ишқ бефитна ва ошӯб набошад , қосим

عشق بی فتنه و آشوب نباشد، قاسم

Ҳркҷои салтанати ҳасан буд ғавғо ҳаст

هرکجا سلطنت حسن بود غوغا هست