Зикри ҷамили ёри ҷаҳонро фурӯ гирифт

ذکر جمیل یار جهان را فرو گرفت

Олам гирифт , лек бўҷаҳ накӯ гирифт

عالم گرفت، لیک بوجه نکو گرفت

Ҷони нуктае шнидози он ҳасан бар камол

جان نکته ای شنیداز آن حسن بر کمال

Сӯзии здли баромаду шурӣ дарав гирифт

سوزی زدل برآمد و شوری درو گرفت

Фориғ шуд аз саломату роҳ фано гузид

فارغ شد از سلامت و راه فنا گزید

Ҳар дил ки бо маломати ишқи ту ху гирифт

هر دل که با ملامت عشق تو خو گرفت

Равшан шуд аз лўомъи ишроқи он ҷамол

روشن شد از لوامع اشراق آن جمال

Он пуртӯй ки нири хуршед азу гирифт

آن پرتوی که نیر خورشید ازو گرفت

намехонд гули зи васфи ҷамоли ту оятӣ

می خواند گل ز وصف جمال تو آیتی

Ишқат чаҳ нктҳо ки бирав рӯ бирав гирифт ?

عشقت چه نکتها که برو رو برو گرفت؟

Авсофи ёри ишқи нахуст аз хирад шунид

اوصاف یار عشق نخست از خرد شنید

Аввал азу шунид ва бохр бирав гирифт

اول ازو شنید و بآخر برو گرفت

Андари миёни ин ҳамаи риндони бодаи нӯш

اندر میان این همه رندان باده نوش

Ҷам буд холи одаму ҷоми ҷам ӯ гирифт

جم بود خال آدم و جام جم او گرفت

Донеи миёни зоҳиду ориф чаҳ фарқ буд ?

دانی میان زاهد و عارف چه فرق بود؟

Ин роҳ эътидол гузид , он улувва гирифт

این راه اعتدال گزید، آن علو گرفت

Қосими миёни хок дар шоҳвор ёфт

قاسم میان خاک در شاهوار یافت

Чун боз ёфт бози раҳи ҷуст ва ҷӯ гирифт

چون باز یافت باز ره جست و جو گرفت