Бо ишқи зи тасбеҳ ва мусалло натавон гуфт

با عشق ز تسبیح و مصلا نتوان گفت

Ҷузи бодаи гули ранг мусаффо натавон гуфт

جز باده گل رنگ مصفا نتوان گفت

Онҷо ки кунад ишқи хдоғорти дилҳо

آنجا که کند عشق خداغارت دلها

Ҷузи зикри тақаддус ва тъоло натавон гуфт

جز ذکر تقدس و تعالا نتوان گفت

эй ҷон , хабарат нест зи олии бҳқиқт

ای جان،خبرت نیست ز عالی بحقیقت

Боту сухан аз олам аъло натавон гуфт

باتو سخن از عالم اعلا نتوان گفت

Гар ишқу саломати талабӣ , моя савдост

گر عشق و سلامت طلبی، مایه سوداست

Бо ишқи зи сармоя савдо натавон гуфт

با عشق ز سرمایه سودا نتوان گفت

Дар баҳри висолаши ҳама дар мавҷи Фноиим

در بحر وصالش همه در موج فناییم

Онҷои змрбӣ ва мураббо натавон гуфт

آنجا زمربی و مربا نتوان گفت

Ин воъизи мо мард шарифӣаст , Фомо

این واعظ ما مرد شریفیست، فاما

Бо ӯ сифати бода ҳмро натавон гуфт

با او صفت باده حمرا نتوان گفت

Зон бодаи ҳмрост , ки беранҷ хумораст

زان باده حمراست، که بی رنج خمارست

Зон бодаи ҳмрост ки онро натавон гуфт

زان باده حمراست که آنرا نتوان گفت

Ҷону дили қосими ҳамагӣ ғарқ висоласт

جان و دل قاسم همگی غرق وصالست

Бо ӯ сухани сӯфӣ ва мулло натавон гуфт

با او سخن صوفی و ملا نتوان گفت