Ишқи ту маро аз ҳар ду ҷаҳони сохт муҷаррад

عشق تو مرا از هر دو جهان ساخت مجرد

эй ишқи гиронмоя вае давлати сармад

ای عشق گرانمایه و ای دولت سرمد

Мардуми зи ғами ишқ ва не ёфтам охир

مردم ز غم عشق و نی یافتم آخر

Аз давлати дидори ту сад ҷони муҷаддад

از دولت دیدار تو صد جان مجدد

Ман ринди хароботи Муғонам , чаҳ тавон кард ?

من رند خرابات مغانم،چه توان کرد؟

Инаст марои мазҳаб , агар наякум , агар бад

اینست مرا مذهب، اگر نیکم،اگر بد

Аз ишқи ту манъам накунад тавбау тақво

از عشق تو منعم نکند توبه و تقوی

Вайрон шавад аз санги қазои қасри машйад

ویران شود از سنگ قضا قصر مشید

Дар кӯй ту пастем , зиҳии мансаби олӣ !

در کوی تو پستیم، زهی منصب عالی!

Бо рӯй ту мастем , зиҳии ишқи мؤбд

با روی تو مستیم، زهی عشق مؤبد

Аз ғамзаи ҷодӯӣ ту мастему фароғат

از غمزه جادوی تو مستیم و فراغت

Аз ҳодисаи доираи чархи мшъбд

از حادثه دایره چرخ مشعبد

Мутлақ сухан инаст ки : мурғи дили қосим

مطلق سخن اینست که :مرغ دل قاسم

Ҷузи доми ту дар дом касе нест муқайяд

جز دام تو در دام کسی نیست مقید