Бсўдои ту хуш ҳолему дилшод

بسودای تو خوش حالیم و دلشاد

Бдрдт орзӯмандему муътод

بدردت آرزومندیم و معتاد

Чу олам робқоиӣ нест , хуш бош

چو عالم رابقایی نیست، خوش باش

Биё , май хур , ки барбодаст бунёд

بیا، می خور، که بربادست بنیاد

Мудомами вақт хуш дорад бҷомӣ

مدامم وقت خوش دارد بجامی

Ки соқиро мудомаши вақти хуши бод !

که ساقی را مدامش وقت خوش باد!

Надорад лиззатӣ аз зиндагонӣ

ندارد لذتی از زندگانی

Дилӣ , каз фикр олам нест озод

دلی، کز فکر عالم نیست آزاد

Бҳсни иршод май Фрмоидми ишқ

بحسن ارشاد می فرمایدم عشق

Азин хуштар чаҳ бошад ҳасани иршод ?

ازین خوشتر چه باشد حسن ارشاد؟

Задаст хубрӯён дод хоҳам

زدست خوبرویان داد خواهم

Илоҳӣ , дод азин сангини дилон , дод !

الهی،داد ازین سنگین دلان، داد!

Агар афтод қосим дар раҳи ишқ

اگر افتاد قاسم در ره عشق

Маломат то ба кӣ ? охир чаҳ афтод ?

ملامت تا به کی؟ آخر چه افتاد؟