Нақораи саҳарии қиссае ниҳон дорад

نقاره سحری قصه‌ای نهان دارد

Вале бахуд на ҳикоят , на достон дорад

ولی به خود نه حکایت، نه داستان دارد

Вале чу чӯбак ишқаш расед яъне « қул »

ولی چو چوبک عشقش رسید یعنی «قل »

Бғлғл ояд ва сад шӯр ва сад фиғон дорад

به غلغل آید و صد شور و صد فغان دارد

Баҳри усӯл ки гирад нақора аз мизроб

به هر اصول که گیرد نقاره از مضراب

Усӯлро баҳмони васф бар забон дорад

اصول را به همان وصف بر زبان دارد

Сухани зи мардуми ҷоҳили нигоҳи дор валек

سخن ز مردم جاهل نگاه دار ولیک

Бигӯ бигӯаш муҳаққиқ , ки ҷой он дорад

بگو به گوش محقق، که جای آن دارد

Бғири ишқ , ки сармояи саодати тест

به غیر عشق، که سرمایهٔ سعادت توست

Бҳрчаҳ фахр кунӣ , фахр розён дорад

به هرچه فخر کنی، فخر را زیان دارد

Бкўии ишқу маваддати ҳазор ҷон биҷавӣаст

به کوی عشق و مودت هزار جان بجویست

Мё ба кӯчаи мо , ҳаркии фикр ҷон дорад

میا به کوچهٔ ما، هرکه فکر جان دارد

Дилам расед бъшқти бдўлти ҷовид

دلم رسید به عشقت به دولت جاوید

зи ишқ то ба абади шукр ҷовдон дорад

ز عشق تا به ابد شکر جاودان دارد

Яқин ки айн ҳаётаст ва нур аъёнаст

یقین که عین حیات است و نور اعیان است

Ки чашми ботин ӯ серума аён дорад

که چشم باطن او سرمهٔ عیان دارد

Бқосмӣ назарӣ кун з рӯй лутфу карам

به قاسمی نظری کن ز روی لطف و کرم

Ки дар ҳавои ту рӯе бар остон дорад

که در هوای تو رویی بر آستان دارد