Ҳар дилӣ дар ду ҷаҳони чашм ва чароғӣ дорад

هر دلی در دو جهان چشم و چراغی دارد

Дили мо дар ду ҷаҳон бе ту фироқӣ дорад

دل ما در دو جهان بی تو فراغی دارد

Ҳеҷ ҷонӣаст ки буии ту бидонҷо нарасад

هیچ جانیست که بوی تو بدانجا نرسد

Башнавад накҳати он ҳар ки димоғӣ дорад

بشنود نکهت آن هر که دماغی دارد

Ин ҳамаи қисса « аҳиити лакии аъроф » чист ?

این همه قصه «احییت لکی اعراف » چیست؟

Дӯст аз хилвати ҷони майл ба боғӣ дорад

دوست از خلوت جان میل به باغی دارد

Бода Эй дорад дар хами сафои он дилбар

باده ای دارد در خم صفا آن دلبر

Ҳаркиро дид аз он бода аёғӣ дорад

هرکه را دید از آن باده ایاغی دارد

Мо шиносем ки : он ҳол хаёласту маҳол

ما شناسیم که: آن حال خیالست و محال

Сӯфӣ аз савмиъагар бонг калоғӣ дорад

صوفی از صومعه گر بانگ کلاغی دارد

Сухани ҳақ ба ҳама кас натавон гуфт , аммо

سخن حق به همه کس نتوان گفت،اما

Ориф онаст ки ӯ ҳасан балоғӣ дорад

عارف آنست که او حسن بلاغی دارد

Бирасонад дилу ҷони ро баи мақомоти висол

برساند دل و جان رابه مقامات وصال

Ҳарки аз ишқи дарин роҳ чароғӣ дорад

هرکه از عشق درین راه چراغی دارد

Ба худои зуд ба мақсӯди расонади ҷон ро

به خدا زود به مقصود رساند جان را

Дил , ки аз шеваи шавқи ту улоғӣ дорад

دل، که از شیوه شوق تو الاغی دارد

Оқибат аз назари лутф ба марҳам бирасад

عاقبت از نظر لطف به مرهم برسد

Дили қосим , ки зи савдои ту доғӣ дорад

دل قاسم،که ز سودای تو داغی دارد