Дар қиёмати ҳамаи каси толиб ва ҷӯё бошад

در قیامت همه کس طالب و جویا باشد

Дили мо толиби ин қадар мъло бошад

دل ما طالب این قدر معلا باشد

Ишқ , кони ҷону дилу дайни зи ту боз астанд

عشق،کان جان و دل و دین ز تو باز استاند

Ишқ набӯд , магари он томаҳ кбро бошад

عشق نبود،مگر آن طامه کبرا باشد

Дар ҷаҳони гаштаму офоқ саросар дидам

در جهان گشتم و آفاق سراسر دیدم

Зот инсонаст , ки ҳам исм ва мсмо бошад

ذات انسانست،که هم اسم و مسما باشد

Ҳар крои ҷон ва дилӣ ҳаст ба ҷонони наздик

هر کرا جان و دلی هست به جانان نزدیک

Роҳати ҷону дилаши бода ҳмро бошад

راحت جان و دلش باده حمرا باشد

Ман , ки бо хоки сари кӯии ту шавқӣ дорам

من،که با خاک سر کوی تو شوقی دارم

Сари кӯии ту марои ҷинат маъво бошад

سر کوی تو مرا جنت ماوا باشد

Дилу дайни баради зи ман , ҷони талабад , чун созам ?

دل و دین برد ز من، جان طلبد،چون سازم؟

Ҳар куҷои ишқ буд ҷумла азинҳо бошад

هر کجا عشق بود جمله ازینها باشد

Чанд гӯйии ту азин ъқлк бе ақли мудом ?

چند گویی تو ازین عقلک بی عقل مدام؟

Мисли ишқу хиради пашша ва анқо бошад

مثل عشق و خرد پشه و عنقا باشد

Ман надонам ки чаҳ ҳолест ки пайваста ба ҷон

من ندانم که چه حالیست که پیوسته به جان

Дилами ошуфтаи он қомат ва боло бошад ?

دلم آشفته آن قامت و بالا باشد؟

Дар сабӯҳӣ , ки сар аз хок бароранд ҳама

در صبوحی،که سر از خاک برآرند همه

Қосимии бандаи он хусрав ҷонҳо бошад

قاسمی بنده آن خسرو جانها باشد