Бози дасти ишқи ақламро гиребон мекашад

باز دست عشق عقلم را گریبان میکشد

Бози ҷони сӯии ҳарими ъз султон мекашад

باز جان سوی حریم عز سلطان میکشد

Боз дар хами хонаи ваҳдати зи ҷоми маърифат

باز در خم خانه وحدت ز جام معرفت

Рӯҳи поками ҷуръаҳо чун баҳр Аммон мекашад

روح پاکم جرعه ها چون بحر عمان میکشد

Бози ҷавҳарҳои ирфони рози ганҷ « канти канз »

باز جوهرهای عرفان راز گنج «کنت کنز»

Лутфи маҳбӯби азал дар ришта ҷон мекашад

لطف محبوب ازل در رشته جان میکشد

Бо вуҷӯди малики маънӣ ҳар замони хати адам

با وجود ملک معنی هر زمان خط عدم

Калаки ҳиммат бар саводи малик хоқон мекашад

کلک همت بر سواد ملک خاقان میکشد

Боз бар девон бе бокӣ злу ҷурми ман

باز بر دیوان بی باکی ذل و جرم من

Дасти лутфи лоязолии калак ғуфрон мекашад

دست لطف لایزالی کلک غفران میکشد

Боз аз сафи нъоли поси фазли лоязол

باز از صف نعال پاس فضل لایزال

Ҷони моро бар сарири садр инсон мекашад

جان ما را بر سریر صدر انسان میکشد

Дар сарои васли ҷонони қосимиро бор дод

در سرای وصل جانان قاسمی را بار داد

Зонка дайраст ӯ ки бар дили бор ҳиҷрон мекашад

زانکه دیرست او که بر دل بار هجران میکشد