Шурӣ аз шеваи ширини ту пайдо омад

شوری از شیوه شیرین تو پیدا آمد

Одам аз хилвати иззат бтмошо омад

آدم از خلوت عزت بتماشا آمد

Лмъаҳ эй аз рухи зебои ту бар олам зад

لمعه ای از رخ زیبای تو بر عالم زد

Ин ҳамаи нури яқини зоҳир ва пайдо омад

این همه نور یقین ظاهر و پیدا آمد

Қиссаи ишқ ту гуфтанд гуруҳе бо ҳам

قصه عشق تو گفتند گروهی با هم

Кӯҳи азин воқеа ҳайрон шуд ва шайдо омад

کوه ازین واقعه حیران شد و شیدا آمد

Мӯсоу таври зи савдои ту девона шуданд

موسی و طور ز سودای تو دیوانه شدند

Ин чунин воқеаи бртўр таҷалло омад

این چنین واقعه برطور تجلا آمد

Гуфт дарвеши бмҷнўн ки : бигӯ , зикр ту чист ?

گفت درویش بمجنون که: بگو، ذکر تو چیست؟

Гуфт : авроди дилами Лайлӣ влило омад

گفت:اوراد دلم لیلی ولیلا آمد

Ҳарки дар аҳсани тақвим буд аввали ҳол

هرکه در احسن تقویم بود اول حال

Охири қисса ӯ « сами рддно » омад

آخر قصه او «ثم رددنا» آمد

Ҳркрои хотир аз айём бигирад зангӣ

هرکرا خاطر از ایام بگیرد زنگی

Сайқали ҷону дилаши талъат салмо омад

صیقل جان و دلش طلعت سلما آمد

Қосимӣ чун з май ишқ ту шуд масту хароб

قاسمی چون ز می عشق تو شد مست و خراب

Камтарини ҷуръа ӯ лаҷа дарё омад

کمترین جرعه او لجه دریا آمد