Бода аз хами иродат бсъодт омад

باده از خم ارادت بسعادت آمد

Вақт имон шуду ҳангом шаҳодат омад

وقت ایمان شد و هنگام شهادت آمد

Мо ва он ёри бхлўти суханӣ май гуфтем

ما و آن یار بخلوت سخنی می گفتیم

Сари ин нукта ба « аҳббт » иродат омад

سر این نکته به «احببت » ارادت آمد

Қиссаи ҷумлаи ҷаҳонро ҳамаи куллӣ дидем

قصه جمله جهان را همه کلی دیدیم

Ишқ бар ҷумлаи заррот зиёдат омад

عشق بر جمله ذرات زیادت آمد

Фикр кардем ки аз ишқ ҳикоят накунем

فکر کردیم که از عشق حکایت نکنیم

Фикри ушшоқи ҳамаи хориқ одат омад

فکر عشاق همه خارق عادت آمد

Баъди азин рақси кунон бар дар мехона рӯем

بعد ازین رقص کنان بر در می خانه رویم

Бахт ворун шуду айём саодат омад

بخت وارون شد و ایام سعادت آمد

Дигар аз нисбат вонсоб магӯӣед ҳадис

دیگر از نسبت وانساب مگویید حدیث

Ишқи Фхрист ки ӯ фахр сиёдат омад

عشق فخریست که او فخر سیادت آمد

Бе ниқоби он рухи зебои ту ногуҳ бинмуд

بی نقاب آن رخ زیبای تو ناگه بنمود

Қосимӣ дар сафи мисатон ибодат омад

قاسمی در صف مستان عبادت آمد