Он ёр чу ногоҳ ббозори баромад

آن یار چو ناگاه ببازار برآمد

Аз ҳар тарафии машриқи анвор бар омад

از هر طرفی مشرق انوار بر آمد

Ногоҳ таҷаллии ҷалолӣ асарӣ кард

ناگاه تجلی جلالی اثری کرد

Аз равзанаи рӯзи шаби тори баромад

از روزنه روز شب تار برآمد

Аз хона бурун омад ва дар хирқаи ниҳони гашт

از خانه برون آمد و در خرقه نهان گشت

Ногоҳ басари ҳалқаи Аброри баромад

ناگاه بسر حلقه ابرار برآمد

Мансури куҷо буд ? ва надонам ки куҷо буд

منصور کجا بود؟ و ندانم که کجا بود

Он дам ки « аноолҳқ » зи сари дори баромад

آن دم که «اناالحق » ز سر دار برآمد

Васфаш натавон гуфт , ки аз дида ниҳон шуд

وصفش نتوان گفت،که از دیده نهان شد

Бо хирқа бурун рафту бзнори баромад

با خرقه برون رفت و بزنار برآمد

Ҷонами ҳама аз кори ҷаҳони печу гиреҳ буд

جانم همه از کار جهان پیچ و گره بود

Чун рӯй туро дид , ҳамаи кори баромад

چون روی ترا دید،همه کار برآمد

Чун рӯй турои зулфи ту пӯшед , банногоҳ

چون روی ترا زلف تو پوشید، بناگاه

Аз ҷумлаи ҷиҳати наъраи саттори баромад

از جمله جهت نعره ستار برآمد

Мо мунтазири давлати дидори ту будем

ما منتظر دولت دیدار تو بودیم

Ногуҳи илми васли зи кҳсор бар омад

ناگه علم وصل ز کهسار بر آمد

Қосим , натавонӣ ки дигар гӯша гузинӣ

قاسم، نتوانی که دگر گوشه گزینی

Чун нури Рахш аз дару девори баромад

چون نور رخش از در و دیوار برآمد