Чун моҳи ман аз машриқи анвор бар омад

چون ماه من از مشرق انوار بر آمد

Коми дилам аз лмъаҳи дидори баромад

کام دلم از لمعه دیدار برآمد

Он моҳи дили афрӯз чу бинмуд ҷамолаш

آن ماه دل افروز چو بنمود جمالش

Коми дилу ҷони ҷумлаи бики бори баромад

کام دل و جان جمله بیک بار برآمد

Чун нури таҷаллии худованд аён шуд

چون نور تجلی خداوند عیان شد

Мансур « аноолҳқ » гӯ бурдор баромад

منصور «اناالحق » گو بردار برآمد

Он нур чу бо дор ва расан рафт бики бор

آن نور چو با دار و رسن رفت بیک بار

Оташи зи таҳ ки гули Фхори баромад

آتش ز ته که گل فخار برآمد

Ҳар дам сафарӣ дораду номӣу нишоне

هر دم سفری دارد و نامی و نشانی

Азхонаҳ сафар карду ббозори баромад

ازخانه سفر کرد و ببازار برآمد

Дар савмиъау бткдҳои зикр ту мерафт

در صومعه و بتکدها ذکر تو میرفت

« сидқ » зи дили хирқау зуннор бар омад

«صدق » ز دل خرقه و زنار بر آمد

Ҷонро бҳрҷ дод дили қосими мискин

جان را بحرج داد دل قاسم مسکین

Аз ҳар тарафии бонги харидори баромад

از هر طرفی بانگ خریدار برآمد