Чун моҳи нав аз машриқи анвори баромад

چون ماه نو از مشرق انوار برآمد

Фарёди зи исломи вази куффори баромад

فریاد ز اسلام وز کفار برآمد

Ҳасанат суханӣ гуфт бглзору раёҳин

حسنت سخنی گفت بگلذار و ریاحین

Райҳон бхҷолт шуду гули зор бар омад

ریحان بخجالت شد و گل زار بر آمد

Ишқи ту чу афтод басари ҳалқаи мисатон

عشق تو چو افتاد بسر حلقه مستان

Аз ҳалқаи мисатони ҳамаи анвори баромад

از حلقه مستان همه انوار برآمد

Шавқат гузарӣ кард бкошонаҳи риндон

شوقت گذری کرد بکاشانه رندان

« сидқ » зи дили масту зи ҳушёри баромад

«صدق » ز دل مست و ز هشیار برآمد

Шоданд ҷаҳонӣ ва чаҳ гӯям ки чаҳ шоданд ?

شادند جهانی و چه گویم که چه شادند؟

Зини машғала каз ки гули Фхор бар омад

زین مشغله کز که گل فخار بر آمد

Зини пеши ду олами ҳамаи зи ағёри тиҳӣ буд

زین پیش دو عالم همه ز اغیار تهی بود

Чун кард зуҳӯри ин ҳамаи изҳори баромад

چون کرد ظهور این همه اظهار برآمد

Гуфтанд ки : қосими талаби васл ту дорад

گفتند که:قاسم طلب وصل تو دارد

Дар ҳолу замони лмъаҳи дидори баромад

در حال و زمان لمعه دیدار برآمد