Дилдори ман аз хонаи ббозори баромад

دلدار من از خانه ببازار برآمد

Ногуҳи басари кӯчаи хумори баромад

ناگه بسر کوچه خمار برآمد

Гулбонг « таъолӣ » бишуниданд равонҳо

گلبانگ «تعالی » بشنیدند روانها

Сад наъраи зи тасбеҳу зи зуннори баромад

صد نعره ز تسبیح و ز زنار برآمد

Даъвии бачаи тира фурӯ рафт бхўорӣ

دعوی بچه تیره فرو رفت بخواری

Маънии зи таҳ ки гули Фхори баромад

معنی ز ته که گل فخار برآمد

Олами ҳама равшан шуд аз он нури бикбор

عالم همه روشن شد از آن نور بیکبار

Гуфтанд ки : он дилбари айёри баромад

گفتند که: آن دلبر عیار برآمد

Гуфтем : чу хуршеди ҷамол ту аёнаст

گفتیم: چو خورشید جمال تو عیانست

« сидқ » зи дили муъмини вкФори баромад

«صدق » ز دل مؤمن وکفار برآمد

Гуфтам ки : туе , ғайри ту кас нест бъолм

گفتم که: تویی، غیر تو کس نیست بعالم

Ин наъраи ҳам аз таблаи аттори баромад

این نعره هم از طبله عطار برآمد

Хуршед раседаст зи эмини бадали ман

خورشید رسیدست ز ایمن بدل من

То аз дили қосими дами иқрори баромад

تا از دل قاسم دم اقرار برآمد