Соқӣ ба мановар қадаҳи пери Муғон ро

ساقی به من آور قدح پیر مغان را

То тоза кунад ҷавдат ӯ ҷавҳари ҷон ро

تا تازه کند جودت او جوهر جان را

Як ҷом ба ман бахш аз он хами қадӣмӣ

یک جام به من بخش از آن خم قدیمی

Зон меки кунад масти заминроу замон ро

زان می که کند مست زمین را و زمان را

Зон бода ки дар нашъа ӯ об ҳаётаст

زان باده که در نشئه او آب حیاتست

Зон бода ки ӯ ҷилва диҳад айни аён ро

زان باده که او جلوه دهد عین عیان را

Зон бода ки то бо нашуд азуи талъати хуршед

زان باده که تا با نشد ازو طلعت خورشید

Зон бода ки сармаст кунад перу ҷавон ро

زان باده که سرمست کند پیر و جوان را

Қавмӣ ки азин бода чашиданд , дарин ҳол

قومی که ازین باده چشیدند، درین حال

Гуфтанд ба мастии ҳамаи асрори ниҳон ро

گفتند به مستی همه اسرار نهان را

Моро сухан аз ёр қадимаст дарин роҳ

ما را سخن از یار قدیمست درین راه

Зин беш магӯӣед ҳадиси ҳдсон ро

زین بیش مگویید حدیث حدثان را

Қосим , ҳама ёраст ба ҷузи ёр дигар нест

قاسم، همه یارست به جز یار دگر نیست

Равшан буд ин нуктаи ҳарифи ҳамаи дон ро

روشن بود این نکته حریف همه‌دان را